Główny Zapalenie mózgu

Objawy i oznaki choroby Alzheimera

Ludność Ziemi przeżywa nową epidemię, która porusza się powoli i równomiernie, rozprzestrzeniając się szybciej niż HIV. W 2006 r. Zarejestrowano ponad 26,6 miliona pacjentów, a do 2050 roku przewiduje się, że będzie ich około 107 milionów. Jest to choroba Alzheimera, która jest postępującą demencją z nieodwracalną utratą pamięci i umiejętnościami samoopieki. A jeśli wcześniej taką diagnozę stawiano tylko osobom w wieku powyżej 65 lat, obecnie choroba znacznie się „odmłodziła”. Jak się okazało, głównie ci, którzy mają genetyczne predyspozycje do tego i ci, którzy nie obciążają mózgu ładunkami.

W tej chwili choroby nie można całkowicie wyleczyć: leki łagodzą jedynie przebieg choroby Alzheimera, spowalniając jej postęp. Im szybciej zaczniesz przyjmować lek, tym większe są szanse na odpowiednią jakość i oczekiwaną długość życia twojego krewnego. Średnio żyją z tą patologią przez 7 lat, ostatnie lata są bardziej odpowiednie dla definicji „istnienia”.

„Sekrety” mózgu

Schematyczne procesy zachodzące w mózgu można porównać do obwodu elektrycznego. Informacje z jednej komórki nerwowej (neuronu) do drugiej są przekazywane przez połączenie ich procesów. Odbywa się to nie tylko za pomocą elektryczności: istnieje przerwa między procesami - szczelina synaptyczna. Podczas przesyłania informacji z neuronu przenoszącego uwalniana jest substancja chemiczna (na przykład acetylocholina), która jest absorbowana do zakończenia nerwu odbiorczego i „mówi”, co należy zrobić: przekazać dalsze emocje lub włączyć „tryb uśpienia”. Substancja, która nie została wchłonięta, jest niszczona przez specjalne enzymy..

Neurony są oddzielone specjalnymi komórkami, aby mogły tworzyć „grupy robocze”: każda taka grupa pełni określoną funkcję, podczas gdy poszczególne elementy grupy stykają się ze sobą. Im szersza „sieć kontaktowa” pojedynczego neuronu, tym lepiej dana osoba może wykonać akcję, tym więcej różnych funkcjonalnych części mózgu zostanie połączonych i tym szybciej ta akcja zostanie zautomatyzowana. Tak więc komórki strefy słuchowej muszą być połączone z komórkami rozpoznającymi mowę oraz komórkami, które wydają polecenia mięśniom i neuronom odpowiedzialnym za odtwarzanie własnej mowy.

Podczas życia powstają nowe połączenia między neuronami, a stare są wzmacniane. Procesy te są stymulowane nie tylko pracą intelektualną, ale także treningiem fizycznym: duża liczba sygnałów wysyłanych z pracujących mięśni do mózgu poprawia interakcję między neuronami. Dlatego ludzie, którzy na przemian pracują intelektualnie i fizycznie, rzadziej „tracą” wszystkie połączenia między komórkami nerwowymi..

Przyczyny choroby

Po raz pierwszy chorobę Alzheimera opisano w 1907 r. Przez psychiatrę, którego nazwisko zaczęła nazywać. W ciągu następnych 110 lat naukowcy nie odkryli, jak rozwija się ta choroba. Istnieją 3 główne hipotezy:

  1. Cholinergiczny. Mówi, że w przypadku choroby Alzheimera demencja postępuje z powodu zmniejszenia ilości acetylocholiny, substancji, która służy jako rodzaj „sygnału do działania” przenoszonego z jednego neuronu na drugi. Obecnie uważa się, że acetylocholina nie jest tylko „posłańcem”: jej niedobór może wywołać rozwój stanu zapalnego w mózgu, przez co powstaje białko amyloidowe.
  2. Skrobiowaty Amyloid jest specyficznym białkiem, które może tworzyć się w różnych narządach (głównie w nerkach), gdzie zastępuje objętość normalnej tkanki, nie pełniąc przy tym żadnych funkcji. Amyloid rozwija się u ludzi, których DNA ma specyficzne geny: obecnie znanych jest co najmniej 5 miejsc na różnych chromosomach. Zwykle jego synteza jest aktywowana w ciele, w którym przez długi czas istnieje źródło infekcji (przewlekłe choroby jamy ustnej, płuc, nerek), ale dlaczego amyloid gromadzi się w mózgu, tworząc tam skupiska - płytki starcze - nie został jeszcze wyjaśniony. Uważa się, że białko amyloidowe nie jest przyczyną choroby Alzheimera jako takiej, ale powoduje naruszenie w tworzeniu białka tau.
  3. Hipoteza Tau. Dotyczy białka tau wspomnianego w poprzedniej hipotezie. Takie białko istnieje normalnie w niektórych procesach neuronów; powstają z niego części układu przesyłające sygnał z jednej komórki do drugiej. Kiedy struktura białka tau jest zakłócona, zamiast przejezdnych „kanałów” przechodzących w procesie neuronalnym powstaje „kula”. W rezultacie komunikacja między komórkami nerwowymi zostaje utracona, a później same „niezgłoszone” komórki umierają..

Najbardziej dotknięte obszary kory w obszarach:

  • płat skroniowy mózgu, który jest odpowiedzialny za rozpoznawanie mowy, pamięć długoterminową i średnio-długą, zrozumienie informacji słuchowej i częściowo wizualnej, złożone (pamięć dotykowa, wzrokowa, słuchowa), harmonizację emocji;
  • płat ciemieniowy, który daje osobie wiedzę bez kontaktu wzrokowego w celu ustalenia, gdzie znajduje się ta lub ta część ciała. Udział jest również odpowiedzialny za doznania zmysłowe (ból, zimno, ciepło), reguluje zdolność czytania i pisania, reguluje ludzkie ruchy;
  • płat czołowy, który kontroluje zachowanie, abstrakcyjne myślenie, uwagę, samokontrolę, umiejętność analizowania i krytycznego myślenia, inicjatywa człowieka.

Możliwe jest, że objawy choroby Alzheimera pojawią się z powodu wszystkich trzech mechanizmów: zapalenia tych części mózgu, w których brakuje acetylocholiny, tworzenia się tam białka amyloidu, które samo zakłóca komunikację poszczególnych neuronów i „daje sygnał” do przerwania tego kontaktu na wcześniejszym poziomie.

Obecność „splotów” i amyloidu została potwierdzona przez autopsję. Diagnoza jest ustalana dla żywych ludzi na podstawie objawów - biopsja obszarów mózgu nie jest w tym celu wykonywana..

Kto może mieć pierwsze objawy

Najczęściej objawy otępienia typu Alzheimera można znaleźć w:

  • osoby powyżej 65 lat. Co więcej, dla każdego kolejnego „pięcioletniego okresu” po 65 latach ryzyko rozwoju choroby Alzheimera jest prawie dwukrotnie większe (ryzyko 65 lat wynosi 3: 1000 osób w tym samym wieku, a na 95, 95 na tysiąc chorych). Ludzie chorują od 40 roku życia, ale jest to mniej powszechne;
  • kobiety, zwłaszcza powyżej 85 lat;
  • ci, których starsi krewni cierpieli na demencję lub zdiagnozowano u nich chorobę Alzheimera;
  • cierpi na miażdżycę;
  • pacjenci z zespołem Downa;
  • które doznały jednego lub więcej urazów głowy (przedstawiciele niektórych zawodów, na przykład bokserzy, są na to szczególnie narażeni);
  • prowadzenie siedzącego trybu życia;
  • cierpiący na cukrzycę, zwłaszcza typu 2;
  • palacze, w tym bierni;
  • cierpi na nadciśnienie tętnicze.

Główne objawy

Choroba Alzheimera charakteryzuje się stopniowym postępem z dodawaniem nowych objawów. Dlatego został podzielony na 4 kolejne etapy.

Faza poprzedzająca

Pierwszym objawem choroby Alzheimera jest zapominanie o ostatnich wydarzeniach (jest to główna funkcja pamięci: pierwszą zapamiętaną rzeczą jest ostatnia). Mężczyzna zapomina, czy wypił lek, który zjadł na śniadanie. Próby nauki wiersza z wnukami nie prowadzą do zapamiętywania wiersza pacjentom. Można powiedzieć, że jest to oznaka starości, ale inne osoby w tym samym wieku, które następnie nie wykazują tej patologii, nie mają takiego upośledzenia pamięci.

Oprócz zapomnienia etap poprzedzający charakteryzuje się również:

  • trudności ze zrozumieniem, analizą i uogólnieniem tego, co właśnie przeczytano;
  • utrata uwagi;
  • zmniejszona koncentracja i elastyczność myślenia;
  • trudności w planowaniu niezbędnych przypadków;
  • słabe rozumienie wyrażeń symbolicznych;
  • zapominając o pojedynczych zwrotach, które zwykle wypowiada się w konkretnym przypadku;
  • upośledzenie pamięci w znaczeniu poszczególnych słów;
  • częsty bezradny nastrój, brak właściwej reakcji na pozytywne wydarzenia;
  • zmniejszenie motywacji do wykonanej pracy;
  • niechlujny.

Opisane objawy są charakterystyczne nie tylko dla choroby Alzheimera: są również odnotowywane w miażdżycy naczyń mózgowych, guzach mózgu lub stwardnieniu rozsianym. Z pewnością występują, jeśli wcześniej ktoś doznał udaru dowolnego rodzaju.

Jeśli zwrócisz uwagę na te objawy i zwrócisz się do neurologa, w 80% przypadków będzie już w stanie podejrzewać chorobę i zalecić leczenie, które spowolni proces.

Wczesna faza demencji

Na tym etapie można zauważyć, że upośledzenie pamięci postępuje. Wszystkie rodzaje pamięci cierpią, niezależnie od tego, w jaki sposób informacje były prezentowane - niezależnie od tego, czy zostały odczytane, usłyszane czy wyświetlone. Pacjent szuka okularów „na czole”, następnie telefonu, a następnie pilota z telewizora. Przed tym, pedantyczny, odkłada rzeczy na miejsce, znajduje i szuka ich ponownie.

W tym samym czasie osoba pamięta odległe wydarzenia, może powiedzieć, gdzie ten lub inny przedmiot został zakupiony 30-40 lat temu. „Pamięć mięśniowa” osoby nie cierpi: pewnie wykonuje zwykłą pracę fizyczną, ubiera się, używa sztućców i tak dalej.

Świadomy własnego zapomnienia pacjent pisze listy, tworzy przypomnienia, trzyma zeszyt. Zwykle jest tego nieśmiały, więc nikomu nie mówi.

Zobacz też:

Rozpoznawanie niektórych obiektów lub znajomych twarzy jest utrudnione w przypadku braku upośledzenia wzroku. Możesz zauważyć, że osoba „myli” kolory lub odcienie.

Rozpoznawanie poszczególnych dźwięków pogarsza się: szczekanie psów, pukanie, płacz dziecka. Rozpoznawanie mowy również zaczyna cierpieć. Mowa pacjenta traci płynność, może na długo wybrać właściwe słowo.

Cierpi również zrozumienie tekstu pisanego i umiejętność wyrażenia na piśmie pewnej myśli. Jeśli poprosisz taką osobę o narysowanie czegoś, zauważysz, że zaczynają się pojawiać „niezdarne” linie. Z powodu braku koordynacji i trudności w planowaniu ruchów czynności wymagające użycia dobrych umiejętności motorycznych (na przykład guziki do zapinania, wcześniej lubiany haft lub dzianie) stają się niewygodne, zamiatające.

Na tym etapie starsza osoba może nadal dbać o siebie, ale zauważalnie niechlujnie. Proces płatności w sklepach powoduje trudności. Może zapomnieć o zapłacie, ale może też przepłacić. Podczas wykonywania nietypowych lub złożonych czynności potrzebuje pomocy z zewnątrz.

Cierpi również zachowanie żywieniowe: pacjent albo nie chce jeść, albo je tylko niektóre pokarmy, albo czuje się ciągle głodny.

Na tym etapie zanika zainteresowanie życiem. Nowe rzeczy, pewne ulepszenia mogą powodować agresję lub drażliwość. Zmęczony staje się zły, może płakać. Po odpoczynku warunek ten ustępuje.

Nastrój jest często uciskany. Negatywne cechy charakteru są wzmacniane. Zakres zainteresowań jest zawężony.

Umiarkowana faza otępienia

Na tym etapie mowa jest już zauważalna dla osób w pobliżu: pacjent mówi powoli, zapomina słów, może odebrać całkowicie zapomniane słowa dla zapomnianych słów. Zaczyna także rozumieć język pisany i źle się rozmnaża. Cierpi samoobsługa i uznanie bliskich (może pomylić syna z bratem, pielęgniarkę z żoną i tak dalej). Pamięć długoterminowa zaczyna cierpieć..

Zmienia się osobowość pacjenta: ma wybuchy wściekłości lub płaczu, jest skłonny błąkać się po ulicy przez długi czas (szczególnie wieczorami) i opiera się udzielonej pomocy. Może zabierać rzeczy innych ludzi i oskarżać krewnych o kradzież własnych rzeczy lub pieniędzy. Często w nocy budzi krewnych, zastanawiając się, dlaczego nie biorą pracy lub nie wstają, aby mu pomóc. Często zdaje się celowo zaśmiecać, rozrywając odciski lub serwetki na kawałki, rzucając je bezpośrednio na podłogę. Zwłaszcza te obsesyjne pragnienia rozdarcia, uporządkowania draperii lub innych spotęgowane są wieczorem.

Na tym etapie osoba nie może już prawidłowo obsługiwać siebie przy stole i w toalecie. Nie jest w stanie otworzyć drzwi kluczem, myli przełączniki, ma trudności ze zmianą ubrań i kąpielą.

Mogą wystąpić objawy wskazujące na naruszenie przez narządy wewnętrzne, takie jak nietrzymanie moczu. W tym mokrym lub brudnym łóżku pacjent nie powoduje dyskomfortu moralnego, a jedynie fizycznego.

Na tym etapie krewni pacjenta z chorobą Alzheimera znajdują się w ciągłym stresie, a tutaj decyzja o umieszczeniu go w odpowiedniej placówce medycznej w celu zapewnienia odpowiedniej opieki.

Ciężka faza otępienia

Na tym etapie pacjent jest całkowicie zależny od pomocy z zewnątrz. Już nie mówi prawie nic, tylko pojedyncze słowa, proste frazy, nieartykułowane dźwięki. Reaguje na to wezwanie całkiem świadomie i adekwatnie, nie słowami, ale emocjami. Są okresy agresji, ale zastępuje je wyczerpanie, obojętność na to, co się dzieje. Pacjent nie zwraca się do nikogo, po cichu i wybiórczo postępuje zgodnie z prostymi instrukcjami: na przykład otwórz usta, przeżuwaj, połykaj, wstawaj do łóżka. Pacjent potrzebuje poleceń dotyczących każdego działania: nawet żucia i połykania, dlatego należy go bardzo ostrożnie karmić, aby jedzenie nie dostało się do dróg oddechowych.

Na tym etapie ludzie prawie już nie chodzą, wyjazdy fizjologiczne odbywają się najpierw w zaimprowizowanej toalecie (krzesło-toaleta), gdzie otrzymują pomoc z zewnątrz, a następnie dla siebie (w pieluszce). Nie proszą o jedzenie i nie zawsze będą jeść, jeśli zostaną nakarmione. Śpij dłużej.

Ludzie z chorobą Alzheimera umierają nie dlatego, że ośrodek oddechowy lub ośrodek krążenia krwi przestaje działać w mózgu, ale z powodu powikłań zakaźnych: zastoinowe zapalenie płuc lub sepsa, która rozwinęła się z powodu odleżyn.

Ilu mieszka z chorobą Alzheimera

Średnia długość życia z sekwencyjnym rozwojem faz choroby wynosi 4-14 lat. Ludzie, którzy osiągnęli stadium ciężkiej demencji, żyją około sześciu miesięcy.

Na długość życia wpływa wiek, w którym dana osoba jest chora: jeśli ma mniej niż 60 lat, będzie żył 15-20 lat, jeśli jest starszy niż 70 - około 10 lat, po 85 latach żyją nie więcej niż 5 lat. Równie ważny jest stan narządów wewnętrznych: płuc, serca, naczyń krwionośnych oraz, w mniejszym stopniu, narządów układu hormonalnego.

Oferujemy obejrzenie filmu edukacyjnego na temat choroby Alzheimera

Choroba Alzheimera

Choroba Alzheimera jest chorobą mózgu, która zwykle występuje po 50 latach i charakteryzuje się postępującym spadkiem inteligencji, zaburzeniami pamięci i zmianami osobowości.

Występuje wcześnie (do 65 lat - typ II), a później (po 65 latach - typ I) początek choroby. Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym po wykluczeniu wszystkich podobnych chorób. Diagnozę potwierdza autopsja, określając liczbę płytek starczych i splotów neurofibrylarnych.

Z reguły choroba zaczyna się od subtelnych objawów, ale postępuje z czasem. Najczęściej we wczesnych stadiach rozpoznaje się krótkotrwałe zaburzenie pamięci, na przykład niezdolność do przywołania ostatnio poznanych informacji. Wraz z rozwojem choroby dochodzi do utraty pamięci długoterminowej, występują zaburzenia mowy i funkcji poznawczych, pacjent traci zdolność do poruszania się po środowisku i dbania o siebie. Stopniowa utrata funkcji ciała prowadzi do śmierci..

Co to jest?

Choroba Alzheimera jest chorobą neurodegeneracyjną, jedną z najczęstszych postaci demencji, „demencji starczej”.

Najczęściej choroba Alzheimera rozwija się po 50 latach, chociaż zdarzają się przypadki rozpoznania we wcześniejszych okresach wiekowych. Nazwana na cześć niemieckiego psychiatry Aloisa Alzheimera, choroba jest obecnie diagnozowana u 46 milionów ludzi na świecie, a według naukowców liczba ta może wzrosnąć trzykrotnie.

Przyczyny rozwoju choroby nie zostały jeszcze ustalone, podobnie jak nie stworzono skutecznego leku do leczenia tej choroby. Leczenie objawowe choroby Alzheimera może złagodzić objawy, ale nie można zatrzymać postępu nieuleczalnej choroby..

Klasyfikacja

Wyróżnia się następujące formy choroby Alzheimera:

  • Choroba Alzheimera z wczesnym początkiem. Rzadka postać choroby diagnozowana u osób poniżej 65 roku życia. Występowanie wczesnej choroby Alzheimera wynosi nie więcej niż 10% wszystkich pacjentów cierpiących na tę chorobę. U osób z zespołem Downa choroba Alzheimera może wystąpić w ciągu 45-40 lat.
  • Choroba Alzheimera z późnym początkiem. Ta postać choroby rozwija się po 65 latach i występuje w 90% przypadków. Prawie połowa osób powyżej 85 roku życia ma chorobę Alzheimera, która może być związana z dziedziczną predyspozycją.
  • Rodzinna postać choroby Alzheimera. Jest to forma choroby odziedziczonej genetycznie. Ustalenie rodzinnej postaci choroby Alzheimera jest możliwe w przypadku diagnozowania choroby od co najmniej dwóch pokoleń. Jest to rzadka postać choroby Alzheimera, której występowanie wynosi mniej niż 1%.

Powody rozwoju i znane teorie

Obecnie dokładna przyczyna choroby Alzheimera nie jest znana. Przez długi czas cholinergiczna teoria rozwoju patologii zdominowała społeczność medyczną i naukową. Zgodnie z tą hipotezą choroba Alzheimera może być związana z niskim poziomem produkcji neuroprzekaźnika acetylocholiny. Jednak gdy stało się jasne, że leki na bazie acetylocholiny nie działają na tę chorobę, teoria ta straciła zainteresowanie badaczy.

Dzisiaj za możliwe przyczyny choroby Alzheimera uważa się dwie teorie:

  • Hipoteza Tau dotycząca rozwoju choroby Alzheimera. Pomimo istnienia szeregu pośrednich dowodów na rzecz teorii amyloidu rozwoju choroby Alzheimera, naukowcy wciąż nie znaleźli wyraźnej korelacji między akumulacją a zniszczeniem neuronów. Później zaproponowano hipotezę, zgodnie z którą białko tau odgrywa kluczową rolę w patogenezie choroby. Być może patologiczne zmiany w układzie nerwowym powstają z powodu naruszenia struktury białka tau. Według niektórych badaczy nadmierna fosforylacja białka tau prowadzi do tego, że białka zaczynają łączyć się ze sobą z powstawaniem splątków neurofibrylarnych w komórkach nerwowych. Takie zmiany strukturalne prowadzą do upośledzenia przekazywania impulsów nerwowych, a następnie do całkowitego zniszczenia komórki nerwowej, co powoduje pojawienie się demencji.
  • Teoria amyloidowa rozwoju choroby Alzheimera. Teorię tę zaproponowano w 1991 r. I zgodnie z tą hipotezą przyczyną choroby Alzheimera jest odkładanie się białka beta-amyloidu w tkance mózgowej. Gen kodujący to białko (APP) znajduje się w 21 parach chromosomów. Jak wiecie, ludzie z zespołem Downa również mają nieprawidłowości chromosomalne w 21 parach (zawierają 3 chromosomy zamiast 2). Warto zauważyć, że ludzie z zespołem Downa, którzy przeżyli do 40 lat, również cierpią na demencję przypominającą chorobę Alzheimera, która wspiera tylko teorię amyloidu. Należy zauważyć, że gen APP prowadzi do akumulacji białka beta-amyloidu nawet przed wystąpieniem charakterystycznych objawów choroby Alzheimera. Liczne badania na zwierzętach pokazują, że odkładanie się płytek amyloidowych w tkance mózgowej z czasem prowadzi do rozwoju objawów charakterystycznych dla choroby Alzheimera. Dzisiaj stworzono eksperymentalną szczepionkę, która może oczyścić tkankę mózgową z płytek amyloidowych, jednak nie eliminuje to objawów otępienia występujących w chorobie Alzheimera..

Zgodnie z obserwacjami medycznymi na rozwój choroby Alzheimera wpływa również kilka czynników, w tym:

  • starszy wiek;
  • płeć żeńska (kobiety częściej chorują na demencję niż mężczyźni);
  • ciężka depresja i głębokie wstrząsy emocjonalne;
  • URAZY głowy;
  • brak aktywności intelektualnej (należy zauważyć, że osoby zaangażowane w aktywność umysłową rzadziej cierpią na demencję);
  • niski poziom wykształcenia;
  • choroby układu sercowo-naczyniowego;
  • choroby układu oddechowego, z powodu których dochodzi do głodu tlenu;
  • miażdżyca;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • cukrzyca;
  • Siedzący tryb życia;
  • otyłość;
  • złe nawyki (nadmierne picie, palenie);
  • uzależnienie od napojów i pokarmów zawierających kofeinę.

Pierwsze znaki

W początkowej fazie choroby Alzheimera charakterystyczne są następujące objawy:

  • niemożność przypomnienia sobie ostatnich wydarzeń, zapomnienie;
  • brak rozpoznania znanych przedmiotów;
  • dezorientacja;
  • zaburzenia emocjonalne, depresja, lęk;
  • obojętność (apatia).

W późnym stadium choroby Alzheimera charakterystyczne są następujące objawy:

  1. szalone pomysły, halucynacje;
  2. niemożność rozpoznania krewnych, bliskich ludzi;
  3. problemy z chodzeniem w pozycji wyprostowanej, zamieniające się w tasujący chód;
  4. w rzadkich przypadkach drgawki;
  5. utrata zdolności do samodzielnego poruszania się i myślenia.

Dolegliwość obejmuje również następujące objawy: trudności podczas działań, takich jak podejmowanie decyzji, wnioskowanie, wykonywanie operacji matematycznych, a także obliczanie pieniędzy; pacjent ma również spadek wiedzy, pobudzenie przy uświadomieniu sobie istniejących trudności i strach przed nimi, niespójność w mowie, brak umiejętności rozpoznawania znanych przedmiotów, przerwy w wyborze właściwych słów, powtarzanie fraz, pytania.

Chorobę Alzheimera rozpoznaje się po następujących objawach: niezwykły spokój, wędrówka, porzucenie wcześniejszych kontaktów i życia towarzyskiego, szybka pobudliwość, nietrzymanie moczu, obojętność wobec innych, nietrzymanie stolca, utrata zdolności komunikowania się werbalnie, a także rozumienie pisemnej, nierozpoznawalności przyjaciół i członków rodziny.

Oznaki choroby Alzheimera odnotowują majaczenie, omamy, trudności w chodzeniu, a także częste upadki, łatwość zagubienia się w znanych miejscach, niezdolność do samodzielnego ubierania się, mycia, jedzenia, kąpieli niezależnie.

Obraz kliniczny - objawy choroby

W klinice choroby Alzheimera objawy są bardzo zmienne, kto może mieć wszystkie objawy jednocześnie, ktoś może mieć tylko kilka z nich. Choroba przebiega w czterech kolejnych etapach, które różnią się między sobą..

Predementia

Wczesny okres demencji charakteryzuje się postępem objawów pojawiających się na etapie preencji:

  1. Cierpienie pamięci nasila się, jednak różne aspekty nie są dotknięte jednakowo: pacjent wciąż pamięta długo zapamiętane informacje, przypomina poszczególne epizody z poprzedniego życia, wciąż wie, jak korzystać z artykułów gospodarstwa domowego, ale ostatnie wydarzenia całkowicie wylatują mu z głowy;
  2. Zauważalne stają się problemy z mową, liczba słów w słownictwie maleje, pacjent zapomina o ich znaczeniu, zmniejsza się płynność, jednak podczas mówienia w dalszym ciągu odpowiednio posługuje się prostymi zwrotami i pojęciami.
  3. Funkcje wykonawcze są naruszane: pacjentowi trudno jest się skoncentrować, zaplanować swoje działania, zaczyna tracić elastyczność abstrakcyjnego myślenia. Umiejętność pisania i rysowania na tym etapie nie jest tracona, ale zajęcia z drobnymi umiejętnościami motorycznymi są trudne, więc gdy ubierasz się lub wykonuje inne zadania wymagające precyzyjnych ruchów, niezręczność osoby staje się zauważalna.

Na początkowym etapie choroby pacjent nadal jest w stanie dbać o siebie, wykonywać proste ruchy, mówić świadomie, ale prostymi frazami, ale przestaje być całkowicie niezależny (chciał - szybko się spakować i poszedł, planował - zrobił...) - specjalne wysiłki poznawcze nie są już bez obcych Wsparcie.

Wczesna demencja

Na tym etapie choroby upośledzona pamięć jest wzmacniana. Osobliwością jest to, że pamięć długoterminowa (dla długotrwałych wydarzeń), pamięć dla zwykłych czynności sekwencyjnych (jak zachować sztućce lub jak włączyć telewizor) pozostają nienaruszone lub cierpią niewiele. Bardzo cierpi pamięć krótkotrwała i zapamiętywanie czegoś nowego. Pojawia się Agnosia - naruszenie percepcji wizualnej, dotykowej i / lub słuchowej. Często może pojawić się upośledzenie mowy. Może to objawiać się zahamowaniem mowy, wyczerpaniem słownictwa.

Być może upośledzona aktywność ruchowa z powodu słabej koordynacji ruchów może wydawać się powolna, niezręczna. Pisanie jest również trudne. Pacjentowi często trudno jest wyrazić swoje myśli, ale jest on w stanie operować prostymi standardowymi pojęciami, rozumie i spełnia proste prośby.

Na tym etapie choroby pacjent już wymaga nadzoru.

Stadium umiarkowanej demencji

Na tym etapie stan pacjenta stopniowo się pogarsza, oczywiście nasilenie objawów postępuje:

  • Inni zauważają oczywiste zaburzenia mowy, nie da się zgodzić z kimś, traci zdolność rozumienia swoich zwrotów i postrzegania innych, zapomina znaczenia słów, nie może wyrazić swoich myśli nie tylko słowami, ale także pismem. Próbując coś przekazać, zamienia zapomniane słowa na te, które przychodzą na myśl i używa ich nie na miejscu (parafraza);
  • Pacjent nie może wyrazić swoich myśli nie tylko słowami, ale także pismem, praktycznie całkowicie traci umiejętności pisania i czytania, chociaż czasami próbuje czytać, ale tylko przez nazywanie liter, które wciąż pamięta. Zainteresowanie czasopismami i książkami najprawdopodobniej wyraża się tym, że pacjent cały czas chce rozrywać papier na małe kawałki;
  • Zauważalna jest koordynacja ruchów, pacjent nie może się ubierać, używać sztućców, iść do łazienki i toalety;
  • Naruszenie pamięci długotrwałej staje się również zauważalne: przeszłe życie zostaje wymazane, człowiek nie pamięta, gdzie się urodził, studiował, pracował, przestaje rozpoznawać bliskich mu ludzi;
  • Jednak wraz z rozwojem tych objawów pacjent wykazuje tendencję do włóczęgostwa, agresji, którą zastępują płaczliwość i bezradność. Zdarzają się przypadki, gdy tacy pacjenci wychodzą z domu, co później słyszymy w mediach. Oczywiście, kiedy zostaną odnalezione, nie powie nic zrozumiałego;
  • Podawanie fizjologiczne na tym etapie również zaczyna wymykać się spod kontroli pacjenta, mocz i treści jelitowe nie utrzymują się - istnieje pilna potrzeba opieki nad nim.

Wszystkie te zmiany stają się dużym problemem dla samego człowieka (choć on nie wie o tym, ponieważ nie zdaje sobie sprawy ze złożoności swojej sytuacji) i dla tych, którzy zostali nim objęci. W tej sytuacji krewni zaczynają doświadczać ciągłego stresu i sami mogą potrzebować pomocy, dlatego lepiej jest trzymać takiego pacjenta w wyspecjalizowanych instytucjach. Próba leczenia i liczenia na to, że pamięć wróci do osoby, niestety nie ma sensu.

Ciężka demencja

Na tym etapie choroby Alzheimera pacjenci są całkowicie zależni od pomocy innych, potrzebują podstawowej opieki. Mowa jest prawie całkowicie utracona, czasem zachowane są osobne słowa lub krótkie frazy.

Pacjenci rozumieją skierowaną do nich mowę, potrafią odpowiedzieć, jeśli nie słowami, to manifestacją emocji. Czasami agresywne zachowanie może nadal trwać, ale z reguły przeważa apatia i wyczerpanie emocjonalne. Pacjent praktycznie się nie porusza, z tego powodu zanik mięśni, a to prowadzi do niemożności arbitralnych działań, pacjenci nie mogą nawet wstać z łóżka.

Nawet w najprostszych zadaniach potrzebują pomocy osoby z zewnątrz. Tacy ludzie umierają nie z powodu samej choroby Alzheimera, ale z powodu powikłań, które rozwijają się przy ciągłym leżeniu w łóżku, na przykład zapalenia płuc lub odleżyn.

Powikłania

Aktywny rozwój choroby zmniejsza zdolność osoby do samodzielnego myślenia, poruszania się. Pacjenci z chorobą Alzheimera przestają rozpoznawać bliskich, nie pamiętają swojego wieku i kluczowych momentów życiowych. Wydaje się, że utknęli w przeszłości i mogą sobie wyobrazić siebie jako młodych. Ponadto na tym etapie choroby Alzheimera dochodzi do naruszenia umiejętności domowych..

Człowiek zapomina, jak:

  • sukienka;
  • używać sztućców;
  • zrobić toaletę i procedury higieniczne;
  • Jedzenie.

Pacjent traci zdolność czytania, pisania, liczenia, zapominania słów, ogranicza się do stereotypowego zestawu, traci orientację w ciągu dnia, zdolność połykania jedzenia. Taka osoba może doświadczyć skrajnej apatii lub odwrotnie - agresji.

Uwaga: na głębokim etapie rozwoju choroby pacjent nie jest w stanie samodzielnie żyć i potrzebuje opieki, żywienia. Nie można wyleczyć tej choroby.

Ile osób żyje z chorobą Alzheimera? Według statystyk średnia długość życia od rozpoznania wynosi mniej niż siedem lat. Jednak niektórzy pacjenci mogą żyć do dwudziestu lat..

Ważne jest, aby wiedzieć, że powikłania choroby mogą powodować:

  • niedożywienie;
  • wszelkiego rodzaju obrażenia;
  • choroba zakaźna.

Dlatego diagnoza na początku rozwoju choroby jest bardzo ważnym punktem. Konieczne jest zapewnienie regularnego badania starszego krewnego i, na pierwsze podejrzenie, natychmiast skonsultować się ze specjalistą.

Diagnostyka

Diagnozowanie choroby Alzheimera na podstawie zeznań kliniki jest pracą z historią medyczną danej osoby. W ten sposób można w pełni monitorować dynamikę zmian osobowości. Interesuje nas wiele szczegółów z życia pacjenta, w szczególności problemy z nauką lub podobne choroby u krewnych. Umożliwiają podejrzenie początkowego niedorozwoju inteligencji lub dziedziczności patologii. Charakterystyczny skan MRI jest bardzo ważny - obraz, który pozwala nam wykluczyć inne patologie, które rozwijają się zgodnie z podobnym rokowaniem. Na szczęście teraz ta technika pozwala na neuroobrazowanie, a oprócz MRI istnieje wiele narzędzi do tego, są to PET i CT.

Oprócz ankiety, która pokaże problemy najbardziej ekscytującej osoby i metod neuroobrazowania, które potwierdzą wszystko, musisz również przeprowadzić testy psychologiczne. W psychologii istnieje wiele skal oceny, które bardzo pomagają zawęzić poszukiwania patologii podczas diagnozy, więc warto się zatrzymać. Ponieważ w chorobie Alzheimera uwaga szybko się wyczerpuje, możesz sprawdzić, jak bardzo cierpi ten obszar. W tym celu stosuje się tabele Schulte z kwadratami liczb od pierwszej do dwudziestej piątej, które są niezbędne do znalezienia pacjenta. Test dowodowy z usunięciem niektórych nazwanych liter i jego różnymi modyfikacjami również dobrze determinuje zaburzenia uwagi. Czerwono-czarna mapa Gorbowa pomoże określić umiejętność zmiany uwagi. Wiele mniej powszechnych testów: linie Riesza, metoda Munsterberga, Kraepelin odsadza od 100. Pamiętaj, aby zbadać pamięć w chorobie Alzheimera, najpierw zostaje naruszona. W tym celu stosuje się test do zapamiętania dziesięciu słów. Co więcej, zwykle jest bardzo zredukowany, przy normie sześciu słów, osoby takie pamiętają 1-2 słowa. Próbki są przeprowadzane dla wszystkich typów pamięci, nie tylko krótkoterminowych, ale także asocjacyjnych przy użyciu par powiązanych słów. Stosowany jest również test zapamiętywania sztucznych sylab, test Bentona i technika piktogramu.

Na późniejszych etapach zaburza się również myślenie, dlatego w diagnozie w tym przypadku stosuje się również technikę piktogramową, w której, aby zapamiętać słowa, osoba rysuje obrazy, na podstawie których później zapamiętuje słowa. Metodologia klasyfikacji, ustalanie sekwencji, identyfikowanie istotnych cech, ustanawianie analogii, złożonych analogii. Najwygodniejsza jest metoda nazywania 50 słów, gdy osoba po prostu wypowiada rzeczowniki, które go nie otaczają. Jeśli dana osoba łatwo i konsekwentnie wywołuje słowa przez szczeliny pamięci, to nie ma patologii.

Jak każda patologia, choroba Alzheimera ma osobne kryteria diagnostyczne opracowane przez American Institute, co pozwala na jednoznaczne zdiagnozowanie. Jeśli w powyższych testach występują naruszenia z możliwością wykrycia demencji, można to uznać za kryterium. Wpływa to na osiem głównych neuropsychicznych domen mózgu, co widać po porażce prawie wszystkich obszarów psychiki.

Testem przesiewowym do diagnozy tego typu chorób jest test MMSE, który pozwala sprawdzić sferę intelektualną. Dla poziomu inteligencji stosuje się test Wexlera z kostkami Koos i progresywnymi matrycami Raven. W przypadku pacjentów z wyraźnie dotkniętą patologią stosuje się baterię dysfunkcji czołowej, test losowania zegara i mini-Kocha.

Choroba Alzheimera jest do pewnego stopnia diagnozowana podczas badania neurologicznego, ponieważ ta patologia wpływa również na sferę ruchową. Ale można to wykryć tylko wraz z postępem choroby. Bardzo ważne jest słuchanie nie tylko pacjenta, w tej grupie patologii opinia krewnych jest bardzo ważna, ponieważ osoba badana często nie zauważa problemu, który krewni natychmiast przypomną. Ogólnie rzecz biorąc, wielu pacjentów rozmawiających z lekarzem ma tendencję do symulacji.

Z metod laboratoryjnych stosuje się powszechnie stosowane, aby wykluczyć obecność przyczyny otępienia: krew, mocz, analiza biochemiczna. Ponieważ na końcowych etapach zawsze następuje zmiana osobowości w kierunku psychopatologii, można ją również wykryć, testując na przykład MMRP. I w końcu zmiany mózgu i złogi obecne w tkankach takiej osoby są widoczne pośmiertnie na odcinkach histologicznych.

Leczenie choroby Alzheimera

W leczeniu choroby Alzheimera bierze się pod uwagę wieloczynnikowy rozwój choroby. Znaczący wkład w powstanie i rozwój procesu zwyrodnieniowego mózgu mają zaburzenia metaboliczne spowodowane współistniejącymi chorobami.

Dlatego na każdym etapie rozwoju demencji leczenie patologii rozpoczyna się od korekcji somatycznych (cielesnych) zaburzeń metabolicznych i metabolicznych: kontrolują one aktywność układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, w razie potrzeby stabilizują poziom cukru we krwi, normalizują stan nerek, wątroby, tarczycy, uzupełnić brak witamin i minerałów. Przywrócenie prawidłowego odżywiania komórek mózgu, eliminacja toksycznych produktów z osocza krwi, poprawa ogólnego stanu organizmu w naturalny sposób zmniejsza nasilenie objawów choroby Alzheimera i zatrzymuje proces patologiczny.

W przypadkach, gdy środki terapeutyczne w celu skorygowania współistniejących zaburzeń nie całkowicie eliminują objawy demencji, przystępują do patogenetycznego leczenia choroby, to znaczy przepisują leki, które wpływają na wewnętrzny mechanizm choroby Alzheimera. Ponadto na wszystkich etapach rozwoju patologii stosuje się leczenie objawowe, które obejmuje stosowanie leków eliminujących poszczególne objawy choroby, takie jak lęk, depresja, halucynacje itp..

Zintegrowane podejście do leczenia choroby Alzheimera obejmuje zastosowanie pomocniczych metod ekspozycji na lek, mających na celu poprawę trofizmu tkanki nerwowej, normalizację metabolizmu w komórkach kory mózgowej, zwiększenie odporności na działanie toksyn wewnątrzkomórkowych itp..

Pomoc psychologiczna w chorobie Alzheimera

Poradnictwo psychologiczne w chorobie Alzheimera można podzielić na dwa typy:

  • pomoc dla pacjenta;
  • pomoc najbliższym krewnym opiekującym się chorymi.

Wielu pacjentów z chorobą Alzheimera przez dość długi czas utrzymuje względnie krytyczne podejście do swojego stanu i dlatego, obserwując stopniowe zanikanie własnej pamięci i innych zdolności umysłowych, doświadczają strachu, niepokoju i splątania. Podobny stan jest charakterystyczny dla bardzo wczesnych stadiów choroby. W takich przypadkach często rozwija się depresja, która powoduje wiele cierpień dla pacjenta i jego bliskich. Ponadto ogólna depresja charakterystyczna dla depresji pogarsza objawy choroby i może przyspieszyć rozwój patologii.

Depresja spowodowana reakcją na chorobę podlega obowiązkowej psychoterapii, którą w razie potrzeby można uzupełnić mianowaniem leków przeciwdepresyjnych.

W takich przypadkach psychokorekcja obejmuje:

  • poradnictwo psychologiczne pacjenta;
  • porady psychologa dla krewnych pacjenta;
  • psychoterapia rodzinna.

Podczas konsultacji psychologicznej, która odbywa się w przystępny i poufny sposób, lekarz poinformuje pacjenta o naturze choroby, metodach radzenia sobie z chorobą, potrzebie przestrzegania zaleceń lekarskich.

Psychologowie doradzają krewnym pacjenta, aby zorganizowali życie swojego oddziału w taki sposób, aby w jak najmniejszym stopniu odczuwał własną bezradność i zależność od innych. Stwierdzono, że brak niepotrzebnych ograniczeń wydłuża okres późniejszej niezależności pacjenta i dodatkowo zmniejsza obciążenie opiekunów.

Sesje terapii rodzinnej pomagają poprawić zrozumienie i interakcję między pacjentem a jego najbliższym otoczeniem..

Opieka domowa

Ważną rolę odgrywa bezpośrednie otoczenie osoby cierpiącej na chorobę Alzheimera. Może pomóc mu poradzić sobie z chorobą. Ważne jest, aby członkowie rodziny opiekujący się osobą w końcowym stadium choroby wzięli to pod uwagę. Muszą zmienić środowisko w taki sposób, aby chronić pacjenta przed stresem spowodowanym zmieniającymi się czynnikami środowiskowymi.
Członkowie rodziny mogą wykonywać następujące czynności:

  1. Zapewnia zrównoważoną dietę i odpowiednie picie;
  2. Ukryj leki i trucizny;
  3. Rozmawiaj z pacjentem za pomocą prostych i krótkich zdań;
  4. Zapewnij poczucie bezpieczeństwa, utrzymuj środowisko znane i stabilne, przestrzegając rutynowego życia;
  5. Konieczne są obiekty wizualne sugerujące czas i miejsce, takie jak kalendarze, zegarki, obrazy przedstawiające porę roku;
  6. Jeśli musisz wyjść z domu, zostaw notatki z prostymi przypomnieniami i wskazówkami, które twój krewny może łatwo podążać;
  7. Dołącz etykiety do różnych obiektów;
  8. Osoby z chorobą Alzheimera muszą nosić bransoletkę z numerem telefonu, ponieważ mają tendencję do błąkania się i gubienia..

We wczesnych stadiach choroby pamięć długoterminowa jest lepiej zachowana niż pamięć krótkotrwała, więc osoba często cieszy się przyjemnymi wspomnieniami z przeszłości. Użyj rodzinnych albumów ze zdjęciami, starych czasopism i swoich ulubionych rodzinnych historii, aby ożywić te wspomnienia..
Opieka nad osobą z chorobą Alzheimera zmusza członków rodziny. Jeśli opiekujesz się chorym, wówczas przy pogarszającym się stanie ukochanej osoby będziesz w stanie poradzić sobie ze zwykłymi czynnościami w domu. Rola grupy wsparcia i pracowników socjalnych jest pod tym względem nieoceniona..

Nowe badania

W 2008 r. Ponad 400 preparatów farmaceutycznych znajdowało się w fazie testów w różnych krajach świata. Około jednej czwartej z nich przeszło badania kliniczne fazy III, po pomyślnym zakończeniu, którego kwestia dotycząca stosowania leku jest rozważana przez organy regulacyjne.

Istnieje kierunek badań klinicznych mających na celu skorygowanie podstawowych zmian patologicznych. Jednym z typowych celów testowania leków są akumulacje beta amyloidu, które należy zmniejszyć. Testowane są metody takie jak immunoterapia lub szczepienie przeciw białku amyloidu. W przeciwieństwie do konwencjonalnego szczepienia wstępnego, w przypadku choroby Alzheimera szczepionka zostanie podana pacjentom, którzy już otrzymali diagnozę. Zgodnie z koncepcją naukowców układ odpornościowy pacjenta musi nauczyć się rozpoznawać i atakować złogi amyloidu, zmniejszając ich rozmiar i ułatwiając przebieg choroby.

Konkretnym przykładem szczepionki jest ACC-001, której badania kliniczne zostały zamrożone w 2008 r. Innym podobnym środkiem jest bapineizumab, sztuczne przeciwciało identyczne z naturalnym przeciwciałem antyamyloidowym. W opracowaniu są również środki neuroochronne, na przykład AL-108 oraz inhibitory interakcji metal-białko, takie jak PBT2. Białko fuzyjne etanerceptu, działające jako inhibitor TNF, wykazało zachęcające wyniki. W eksperymentach na myszach z modelem choroby Alzheimera znaleziono bardzo obiecujące leki poprawiające zdolności poznawcze, takie jak związek EPPS, który chroni tkankę nerwową poprzez aktywne niszczenie blaszek amyloidowych, a także lek J147 i lek przeciw astmatyczny Montelukast, które wykazały poprawę stanu mózgu podobną do odmładzania.

W badaniach klinicznych przeprowadzonych w 2008 r. Pacjenci w początkowym i umiarkowanym stadium wykazywali pozytywne zmiany w trakcie choroby pod wpływem chlorku tetrametylotioniny, który hamuje agregację białka tau i dimebonu przeciwhistaminowego.

Aby zapewnić naukowcom z różnych krajów możliwość wymiany pomysłów i propozycji hipotez, a także zapewnić wszystkim zainteresowanym informacje na temat najnowszych badań naukowych, powstał internetowy projekt Alzheimer Research Forum.

W 2014 r. Zespołowi kierowanemu przez Kim Doo Younga i Rudolfa Tanzi udało się stworzyć trójwymiarową kulturę tkanki nerwowej opartą na ludzkich komórkach macierzystych in vitro, w której eksperymentalnie odtworzono zmiany zwyrodnieniowe związane z nagromadzeniem się form beta-amyloidowych i tauopatii.

Jednym z obszarów badań jest badanie przebiegu choroby u pacjentów należących do różnych ras. Grupa naukowców pod przewodnictwem Lisy Barnes zorganizowała badanie, w którym wzięło udział 122 osoby, z których 81 należało do rasy kaukaskiej, a 41 do Negroidu. Naukowcy zbadali tkankę mózgową pacjentów. U 71% pacjentów rasy Negroid wykryto oznaki patologii innych niż choroba Alzheimera. Wśród przedstawicieli rasy białej wskaźnik ten wynosił 51%. Ponadto naczynia krwionośne częściej wykrywano u Afroamerykanów. Leki stosowane obecnie w leczeniu choroby Alzheimera wpływają tylko na pewien rodzaj patologii. Dane uzyskane na mieszanym obrazie choroby u przedstawicieli rasy Negroid pomogą stworzyć nowe metody leczenia dla tej grupy pacjentów..

W 2016 r. Biolodzy z RIKEN-MIT Center for Neuronal Circuit Genetics opublikowali wyniki swoich badań. Odkryli, że stymulując światło obszarami mózgu odpowiedzialnymi za pamięć, można stymulować wzrost połączeń nerwowych. Pomaga to poprawić proces pobierania pamięci, który cierpi na patologie neurodegeneracyjne, takie jak choroba Alzheimera

Badanie z 2018 r. Pokazuje pozytywne skutki diety ketogenicznej. Ciała ketonowe mogą korygować niedobory energii mózgu spowodowane hipometabolizmem mózgu.

Zapobieganie

Obecnie około 30% wszystkich starszych osób w wieku powyżej 65 lat jest zagrożonych i z czasem staną się 2-3 razy większe. Dlatego teraz musisz zadać sobie pytanie: co zrobiłem, aby na starość nie znaleźć się wśród chorych?

W zapobieganiu chorobie Alzheimera udowodniono, że kwasy tłuszczowe omega 3 znajdujące się w łososiu i innych tłustych rybach spowalniają początek choroby i łagodzą jej przebieg.

Jednak ta dolegliwość powoduje głównie nie niedożywienie, ale „bezczynność” umysłową, niski poziom inteligencji. Gra w szachy, nauka języków, opanowanie nowego instrumentu muzycznego - wszystko to zmusza mózg do budowania nowych połączeń neuronowych. Oznacza to, że zwiększa prawdopodobieństwo, że choroba Alzheimera nie wpłynie na ciebie i twoich bliskich.

Prognoza na całe życie

We wczesnych stadiach choroba Alzheimera jest trudna do zdiagnozowania. Ostateczna diagnoza jest zwykle ustalana, gdy upośledzenie funkcji poznawczych zaczyna wpływać na codzienną aktywność danej osoby, chociaż sam pacjent może nadal być w stanie prowadzić niezależne życie. Stopniowo łagodne problemy w sferze poznawczej są zastępowane przez rosnące odchylenia, zarówno poznawcze, jak i inne, a proces ten nieuchronnie stawia osobę w stanie zależnym od pomocy innej osoby.

Oczekiwana długość życia w grupie pacjentów jest zmniejszona, a po postawieniu diagnozy żyją średnio około siedmiu lat. Mniej niż 3% pacjentów pozostaje przy życiu przez ponad czternaście lat. Oznaki o zwiększonej śmiertelności są związane z takimi objawami, jak zwiększone nasilenie zaburzeń poznawczych, zmniejszone funkcjonowanie, upadki i odchylenia podczas badania neurologicznego. Inne współistniejące zaburzenia, takie jak choroby serca i naczyń, cukrzyca, alkoholizm, również zmniejszają oczekiwaną długość życia pacjentów. Im wcześniej choroba Alzheimera się rozpoczęła, tym więcej lat przeciętny pacjent może przeżyć po diagnozie, ale w porównaniu ze zdrowymi ludźmi, całkowita długość życia takiej osoby jest szczególnie niska. Prognozy dotyczące przeżycia u kobiet są bardziej korzystne niż u mężczyzn.

Śmiertelność u pacjentów w 70% przypadków jest spowodowana samą chorobą, a najczęściej bezpośrednimi przyczynami są zapalenie płuc i odwodnienie. Rak w chorobie Alzheimera występuje rzadziej niż w populacji ogólnej.

Arnold

Moja teściowa żyła przez 90 lat. Przez ostatnie 8 lat potrzebowałem nadzoru z powodu choroby Alzheimera. Teraz jej córka, moja żona, powtarza to zdjęcie. Moja teściowa miała córkę, nie mamy jej. Nadchodzą ciężkie czasy. Aby spowolnić proces, zaleca się spożywanie tłustych ryb północnych (śledzia, makreli), miodu kolendrowego i żywych warzyw. Potrzebujesz codziennej wykonalnej pracy rękami. wymagające koordynacji ruchów. Aby utrzymać syntezę witaminy D, zaleca się codzienną ekspozycję na słońce, co najmniej 0,5 godziny. Życzę odwagi wszystkim kolegom w nieszczęściu.

Choroba Alzheimera

Choroba Alzheimera jest postępującą postacią zaburzenia neurodegeneracyjnego prowadzącego do zakłócenia połączeń nerwowych i śmierci komórek mózgowych. Zmiany te powodują demencję i niepełnosprawność. Choroba najczęściej występuje u osób starszych, ale przypadki odnotowano wśród młodych ludzi..

Oznaki choroby Alzheimera: rozproszenie uwagi, ciągłe zaniki pamięci (pacjent zapomina, gdzie położyć swoje rzeczy, to, co kupił, gdzie mieszka), powtarzanie tych samych historii, zaburzenia koncentracji, drażliwość, senność lub bezsenność, problemy z mową ustną i pisemną.

Diagnozuj patologię pomaga zebrać wywiad. Specjalista zleca przeprowadzenie badań sprzętu: PET, EEG, CT lub MRI. Dodatkowo przeprowadzane są badania laboratoryjne: badanie krwi, molekularna analiza genetyczna.

Alzheimer jest nieuleczalną chorobą. Terapia polega na przyjmowaniu leków w połączeniu z psychospołeczną techniką utrzymywania i stabilizacji pacjenta..

Przyczyny wystąpienia

Czynniki powodujące demencję pozostają tajemnicą i do dziś naukowcy nie ustalili dokładnej przyczyny, która nadaje impuls rozwojowi choroby. Wiadomo tylko na pewno, że dana osoba zakłóca procesy metaboliczne w korze mózgowej. Z tego powodu gromadzą się szkodliwe substancje - amyloid beta (płytki starcze) i białko tau.

Powyższe założenia stały się podstawą trzech teorii wyjaśniających etiologię rozwoju patologii.

  1. Hipoteza cholinergiczna głosi, że demencja zaczyna tworzyć się ze względu na zmniejszenie syntezy acetylocholiny, to on jest odpowiedzialny za przeniesienie odpowiednich impulsów z kory mózgowej do struktur mięśniowych. Hipoteza jest krytykowana ze względu na fakt, że przywrócenie poziomu głównej substancji w ludzkim ciele nie zapobiega rozwojowi patologii.
  2. Hipoteza amyloidowa twierdzi, że przyczyną degeneracji tkanek jest początek odkładania się peptydów beta-amyloidowych. Pełnią funkcję ochronną. Jeśli proces metaboliczny zostanie zakłócony, korzystne substancje zamieniają się w składniki, które szkodzą.
  3. Teoria Tau uwzględnia sekwencję w łańcuchu zaburzeń związanych z nieprawidłowościami w strukturze białka tau, które zaczyna wykazywać niezwykłą funkcjonalność i niszczy neurony.

Nie należy wykluczać predyspozycji genetycznych: jeśli ktoś z bliskich krewnych miał taką diagnozę w historii, prawdopodobnie spadkobierca.

Opinia eksperta

Autor: Georgy Romanovich Popov

Neurolog, kandydat nauk medycznych

Choroba Alzheimera dotyka głównie osoby starsze powyżej 65 lat. Im starsza osoba, tym większa szansa na rozwój tej choroby. W grupie wiekowej od 80 do 85 lat do 40% ofiar. Ten typ demencji ma charakter zwyrodnieniowy i nie można go leczyć. Proces niszczenia komórek mózgowych wkrótce objawi się w postaci demencji, a samoleczenie bez profesjonalnego badania może pogorszyć sytuację.

Samo zdiagnozowanie choroby na wczesnym etapie nie jest możliwe. Odroczenie wizyty u lekarza może niekorzystnie wpłynąć na stan pacjenta z powodu wysokiego tempa rozwoju tego rodzaju demencji. W celu dokładnej diagnozy konieczne jest użycie specjalnego sprzętu i konsultacja z neurologami. Specjalnie przygotowane testy pomogą ustalić przyczyny choroby i stworzyć optymalny przebieg leczenia. Takie warunki oferuje szpital Jusupow. Wysokiej jakości pomoc wiodących lekarzy pomoże powstrzymać procesy patologiczne, co da pacjentowi możliwość prowadzenia normalnego stylu życia.

Objawy i oznaki choroby Alzheimera

Objawy choroby Alzheimera postępują powoli. Pierwsze symptomatyczne objawy demencji pojawiają się na długo przed potwierdzeniem diagnozy. Istnieją cztery etapy choroby.

  1. Poprzednia. Trudno go znaleźć, ponieważ można go pomylić ze stresem. Osoba odczuwa uczucie zmęczenia, pamięć maleje (pacjent nie pamięta listy kilku przedmiotów, źle przyswaja informacje), zanika zainteresowanie życiem, pojawia się izolacja i apatia.
  2. Wczesna demencja. Objawy komplikują wady mowy: nazwy artykułów gospodarstwa domowego są zapomniane, prędkość mowy jest zmniejszona, słownictwo jest zmniejszone, dochodzi do pomieszania podobnych słów, pogarsza się pismo ręczne. W tym czasie pacjent zwrócił się do kliniki.
  3. Łagodna demencja. Charakteryzuje się trudnościami w budowaniu logicznych połączeń. Człowiek nie ubiera się zgodnie z pogodą, gubi się w przestrzeni, nie pamięta, jak wrócić do domu, nie zna swojego adresu, zapomina o krewnych i o sobie. Jest płaczliwość, agresja, zaburzona jest pamięć długoterminowa.
  4. Ciężka demencja. Osoba jest całkowicie zdegradowana, nie jest w stanie kontrolować procesów fizjologicznych w ciele, nie jest w stanie samodzielnie przyjmować jedzenia.

Dzięki tej diagnozie, przy należytej staranności, osoba może żyć do bardzo starości. W Rosji i za granicą istnieją specjalne kliniki i pensjonaty dla takich pacjentów, w których pomaga się pacjentom w adaptacji, pamiętają podstawowe umiejętności samoopieki.

Wczesne objawy Alzheimera

Wczesne objawy choroby Alzheimera nie zawsze są zauważalne, częściej nie zwraca się na nie uwagi. Obejmują one:

  • zmiany mowy - frazy są źle połączone, język staje się słaby, a rozmowa pusta;
  • przedłużony sen - znacznie pogarsza problemy z pamięcią, bardzo ważne jest przy takiej chorobie, że nocny sen nie trwa dłużej niż 6-7 godzin;
  • zmiany w zachowaniu - charakter osoby, zmiana nawyków, trudności w podejmowaniu decyzji i planowaniu dnia;
  • niewrażliwość na ból - pacjent opisuje ciężką bolesność jako łagodny dyskomfort;

Objawy choroby Alzheimera

Osoby starsze często ukrywają obecność problemów zdrowotnych, dlatego należy zwrócić uwagę na:

  • pamięć krótkotrwała: jak często starsi ludzie zapominają informacje, gubią rzeczy lub nie pamiętają, gdzie się znajdują;
  • bezsenność w nocy i senność w ciągu dnia;
  • niepewny chód;
  • utrata zainteresowania znanymi i ulubionymi czynnościami: wędkarstwo, dzianie, haftowanie;
  • problemy z mówieniem i pisaniem: znaczące słowa zastępowane są zaimkami, mózg traci zdolność jasnego myślenia - odnotowuje się obszerne myśli;
  • zmiany charakteru: nadmierna podejrzliwość, nerwowość, obsesyjne nauki;
  • hipertroficzne poczucie zaufania i naiwność popychają pacjentów z chorobą Alzheimera do pochopnych działań (mogą dawać pieniądze oszustom);
  • niechlujny wygląd.

We wczesnych stadiach rozwoju choroby osoby starsze nie wymagają ciągłego monitorowania i uwagi. Kiedy objawy się nasilają, a objawy demencji nasilają się, pacjenci wymagają specjalnej opieki.

Objawy choroby Alzheimera u młodych

Tendencję do rozwoju choroby można określić po przejściu molekularnej analizy genetycznej. Istnieje pięć naukowo udowodnionych istnienia pięciu głównych miejsc w ludzkim genomie, wywołujących problemy metaboliczne i powodujących śmierć neuronów. Znajdują się na chromosomach 1, 12, 14, 19 i 21. Zmiany mutacyjne w tych obszarach przyczyniają się do akumulacji ujemnego białka amyloidu i tau.

U dziecka z zaburzeniami genowymi takiego planu część mózgu odpowiedzialna za pamięć jest o 6% mniejsza niż u zdrowego dziecka. Z czasem ta część spada do punktu krytycznego..

Obecność zespołu Downa u dziecka znacznie zwiększa ryzyko rozwoju choroby Alzheimera, objawy nie są natychmiast wykrywane ze względu na specyfikę pierwotnej choroby. Takie dzieci początkowo pozostają w tyle w rozwoju, mają słabą pamięć, uwagę, niską adaptację.

U dzieci z zespołem Downa starzenie się organizmu następuje odpowiednio szybciej, zmiany w obszarze mózgu działają jako czynnik stymulujący. Niemal u wszystkich tych dzieci zdiagnozowano chorobę Alzheimera w wieku 40 lat..

Objawy choroby Alzheimera u kobiet

Według statystyk, żeńska część populacji jest bardziej podatna na starczą demencję niż mężczyźni, z których większość po prostu nie żyje w wieku 70-80 lat. U kobiet po menopauzie zmniejsza się produkcja estrogenu, co pomaga regulować metabolizm w mózgu. Dlatego ich ciało częściej gromadzi negatywne substancje, które powodują śmierć neuronów.

Oznaki choroby Alzheimera u mężczyzn

Wczesne objawy choroby Alzheimera u płci są różne:

  • kobiety doświadczają problemów z pamięcią, uwagą, reakcją, logicznymi połączeniami między przedmiotami;
  • mężczyźni początkowo doświadczają nieprawidłowości mowy oraz trudności w poruszaniu się i zdolnościach motorycznych.

Dane te zostały dostarczone przez zespół badawczy na międzynarodowej konferencji w Toronto. Przebadano ponad 1000 osób, których badanie pośmiertne wykazało pewne rozbieżności w objawach..

Rokowanie w chorobie Alzheimera

Znaczna część pacjentów żyje od 5 do 14 lat. Dlatego bardzo ważne jest zidentyfikowanie patologii na wczesnym etapie rozwoju, co pomoże wydłużyć żywotność do maksymalnego możliwego znaku.

Za pomocą specjalnych technik i leków można powstrzymać nienormalne zmiany w tkance mózgowej i poprawić jakość życia.

Diagnostyka

Warto podkreślić główne metody badania pacjentów z podejrzeniem demencji starczej.

  1. Testy neuropsychologiczne. Polegają one na realizacji określonych działań mających na celu zapamiętywanie, powtarzanie tego, co przeczytano, prostych obliczeń. Sprawdzany jest stopień orientacji w czasie i przestrzeni..
  2. Rezonans magnetyczny (MRI) dostarcza dokładniejszych danych, określa obszar i obszar uszkodzenia obszarów w mózgu, a mianowicie obecność płytek, zaburzenia strukturalne. Aby ustalić dynamikę zaburzeń zwyrodnieniowych, MRI wykonuje się do trzech razy z przerwami na miesiąc..
  3. Tomografia komputerowa (CT) rzadko jest przepisywana i tylko wtedy, gdy obszar zmiany jest wyraźnie widoczny..
  4. Pozytonowa tomografia emisyjna (PET) jest nowoczesną metodą diagnostyczną, dzięki której można zidentyfikować chorobę na etapie poprzedzającym.
  5. Elektroencefalografia (EEG) - wyznaczona w razie potrzeby.
  6. Procedury laboratoryjne - wykonuje się badanie krwi (ogólne, biochemiczne) i wykrywa się obecność mutacji genowych.

Eksperci zauważają, że w przypadku towarzyszących dolegliwości - cukrzycy, wysokiego poziomu cholesterolu, nadciśnienia tętniczego - choroba Alzheimera postępuje szybciej.

Leczenie

Dostępne metody leczenia nie są w stanie wyleczyć choroby Alzheimera, mogą jedynie poprawić jakość życia pacjenta, zmniejszyć objawy objawowe.

Najczęściej przepisywane są leki z grupy memantyny i antycholinesterazy. Z ich pomocą możesz wesprzeć ochronę neuronów przed śmiercią. Istnieje kilka skutków ubocznych: silne ataki bólu głowy, zawroty głowy, omamy.

Inhibitory cholinoesterazy wcale się nie pokazały, z wyjątkiem tego, że na tle ich spożycia dochodzi do utraty masy ciała, pojawienia się zapalenia żołądka i skurczów mięśni. Nie spowalniają przebiegu choroby i nie poprawiają zdrowia.

Jeśli zachowanie pacjenta jest agresywne i aspołeczne, wówczas przepisuje mu się leki przeciwpsychotyczne, ale należy je przyjmować tylko w skrajnych przypadkach. Według badań medycznych ich stosowanie może prowadzić do zaburzeń motorycznych, obniżenia funkcji poznawczych, a także kilkakrotnie zwiększać śmiertelność.

Metody leczenia psychospołecznego obejmują leczenie artystyczne, które ma na celu całkowity relaks. Taka terapia pomaga pacjentowi się uspokoić, zmniejsza agresję, poprawia koncentrację i nastrój..

Zapobieganie i rokowanie

Choroba Alzheimera w zaawansowanym wieku postępuje powoli - od 5 do 14 lat, jeśli zostanie wykryta wcześniej (w wieku 40 lat), rozwija się szybko. W takim przypadku trzeci lub czwarty etap rozpoczyna się w drugim roku po potwierdzeniu diagnozy. Jednak odpowiednie leczenie może wydłużyć życie takiego pacjenta nawet o 10 lat.

Następujące środki pomogą spowolnić rozwój objawów objawowych:

  • zdrowy tryb życia;
  • wysokiej jakości i zrównoważone odżywianie;
  • uprawianie sportu (gimnastyka medyczna, joga, bieganie, turystyka, pływanie);
  • praca intelektualna.

Naukowcy udowodnili: im wyższe IQ, tym większa liczba opornych neuronów. Osoba z predyspozycjami genetycznymi powinna ćwiczyć pamięć, myślenie, logikę. Łamigłówki, łamigłówki, krzyżówki, komunikacja na żywo i obecność zainteresowań są w tym bardzo pomocne. Warto zacząć grać w szachy.

Powinieneś całkowicie przemyśleć swoje życie, porzucić złe nawyki, preferować zdrową żywność (bogatą w kwasy Omega-3), monitorować wagę i poziom cholesterolu we krwi.

Przeczytaj O Zawroty Głowy