Główny Guz

Udar móżdżkowy (udar móżdżkowy): przyczyny, objawy, powrót do zdrowia, rokowanie

© Autor: A. Olesya Valeryevna, lekarz praktykujący, nauczyciel na uniwersytecie medycznym, szczególnie na VesselInfo.ru (o autorach)

Udar mózgu jest mniej powszechny niż inne formy patologii naczyniowo-mózgowej, ale stanowi poważny problem z powodu niewystarczającej wiedzy i trudności w diagnozowaniu. Bliskość umiejscowienia pnia mózgu i ważnych ośrodków nerwowych czyni tę lokalizację udarów bardzo niebezpieczną i wymaga szybkiej wykwalifikowanej pomocy..

Ostre zaburzenia krążenia w móżdżku to ataki serca (martwica) lub krwotoki, które mają podobne mechanizmy rozwojowe z innymi formami udarów śródmózgowych, więc czynniki ryzyka i główne przyczyny zbiegną się. Patologia występuje u osób w średnim wieku i starszych, częściej spotykanych wśród mężczyzn.

Zawał móżdżku stanowi około 1,5% całej martwicy śródmózgowej, a krwotoki stanowią jedną dziesiątą wszystkich krwiaków. Wśród udarów mózgu jest to lokalizacja móżdżku, w której około attacks występuje w zawałach serca. Śmiertelność jest wysoka, aw innych przypadkach przekracza 30%.

Przyczyny udaru móżdżku i jego odmiany

Móżdżek, jako jedna z części mózgu, potrzebuje dobrego przepływu krwi, który zapewniają tętnice kręgowe i ich gałęzie. Funkcje tej części układu nerwowego sprowadzają się do koordynacji ruchów, zapewniając doskonałe zdolności motoryczne, równowagę, zdolność pisania i właściwą orientację w przestrzeni.

W móżdżku możliwe są:

  • Zawał serca (martwica);
  • Krwotok (tworzenie krwiaków).

Naruszenie przepływu krwi przez naczynia móżdżku pociąga za sobą albo ich zablokowanie, co zdarza się znacznie częściej, albo pęknięcie, w wyniku czego powstanie krwiak. Uważa się, że cechami tego ostatniego nie jest impregnacja krwi tkanką nerwową, ale wzrost objętości zwojów, które odsuwają miąższ móżdżku. Jednak nie powinieneś myśleć, że taki rozwój wydarzeń jest mniej niebezpieczny niż krwiaki mózgu, które niszczą całe miejsce. Należy pamiętać, że nawet przy zachowaniu części neuronów wzrost objętości tkanki w tylnym dole czaszki może prowadzić do śmierci z powodu ucisku pnia mózgu. Często jest to ten mechanizm, który staje się kluczowy w prognozowaniu i wyniku choroby.

Niedokrwienny udar mózgu lub zawał serca występuje z powodu zakrzepicy lub zatorowości naczyń krwionośnych zasilających narząd. Zator występuje najczęściej u pacjentów cierpiących na patologię serca. Tak więc istnieje wysokie ryzyko zatkania tętnic móżdżkowych z zakrzepowo-zatorowym podczas migotania przedsionków, niedawnego lub ostrego zawału mięśnia sercowego. Zakrzepy wewnątrzsercowe z przepływem krwi tętniczej dostają się do naczyń mózgowych i powodują ich zablokowanie.

Mózgowa zakrzepica tętnicza jest najczęściej związana z miażdżycą tętnic, gdy występuje wzrost złogów tłuszczu z dużym prawdopodobieństwem pęknięcia płytki nazębnej. W przypadku nadciśnienia tętniczego podczas kryzysu możliwa jest tak zwana martwica fibrynoidów ścian tętnic, które są również obarczone zakrzepicą..

Chociaż krwotok mózgowy występuje rzadziej niż zawał serca, stwarza więcej problemów z powodu przemieszczenia tkanek i ucisku otaczających struktur z nadmiarem krwi. Zazwyczaj krwiaki występują z powodu nadciśnienia tętniczego, gdy na tle wysokich ciśnień naczynie „pęka” i krew wpada do miąższu móżdżku.

Między innymi możliwe są wady tętniczo-żylne, tętniaki, które tworzą się w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego i pozostają niezauważone przez długi czas, ponieważ są bezobjawowe. Odnotowano przypadki udaru mózgu móżdżku u młodszych pacjentów związane z rozwarstwieniem tętnicy kręgowej..

Podkreślono główne czynniki ryzyka udaru mózgu:

  1. Cukrzyca;
  2. Nadciśnienie tętnicze;
  3. Naruszenie spektrum lipidów;
  4. Starość i płeć męska;
  5. Brak ćwiczeń fizycznych, otyłość, zaburzenia metaboliczne;
  6. Wrodzona patologia ścian naczyń;
  7. Zapalenie naczyń;
  8. Patologia hemostazy;
  9. Choroba serca z wysokim ryzykiem zakrzepicy (zawał serca, zapalenie wsierdzia, zastawka protetyczna).

Jak manifestuje się udar móżdżku

Objawy udaru mózgu zależą od jego skali, dlatego klinika wyróżnia:

  • Rozległy udar mózgu;
  • Izolowany w obszarze określonej tętnicy.

Udar mózgu na białym tle

Izolowany udar półkuli móżdżku, gdy wpływa na dopływ krwi z tylnej dolnej tętnicy móżdżkowej, objawia się zespołem zaburzeń przedsionkowych, z których najczęstszymi są zawroty głowy. Ponadto pacjenci odczuwają ból w okolicy potylicznej, skarżą się na nudności i zaburzenia chodu, cierpi mowa.

Atakom serca w okolicy przedniej dolnej tętnicy móżdżkowej towarzyszą również zaburzenia koordynacji i chodu, dobre zdolności motoryczne, mowa, ale wśród objawów pojawiają się objawy słuchu. Przy uszkodzeniu prawej półkuli móżdżku upośledzenie słuchu po prawej stronie, z lokalizacją po lewej stronie - po lewej.

Jeśli dotknięta zostanie górna tętnica móżdżkowa, wśród objawów będą dominować objawy koordynacji, pacjentowi trudno jest utrzymać równowagę i wykonywać dokładne, ukierunkowane ruchy, zmiany chodu, zawroty głowy i nudności, trudności w wypowiadaniu dźwięków i słów.

Przy dużym rozmiarze uszkodzenia tkanki nerwowej żywa symptomatologia zaburzeń koordynacji i ruchliwości natychmiast skłania lekarza do myślenia o udarze móżdżku, ale zdarza się, że pacjent martwi się tylko zawrotami głowy, a następnie diagnoza pokazuje zapalenie błędnika lub inne choroby aparatu przedsionkowego ucha wewnętrznego, co oznacza, że ​​prawidłowe leczenie nie rozpocznie się na czas. Przy bardzo małych ogniskach martwicy klinika może w ogóle nie istnieć, ponieważ funkcje narządu są szybko przywracane, ale około jednej czwartej przypadków rozległych zawałów serca są poprzedzone przejściowymi zmianami lub „małymi” udarami.

Rozległy udar mózgu

Rozległy udar mózgu z uszkodzeniem prawej lub lewej półkuli jest uważany za niezwykle poważną patologię z wysokim ryzykiem śmierci. Obserwuje się go w strefie dopływu krwi do górnej tętnicy móżdżkowej lub tylnej dolnej, gdy światło tętnicy kręgowej jest zamknięte. Ponieważ móżdżek jest wyposażony w dobrą sieć zabezpieczeń, a wszystkie trzy jego główne tętnice są ze sobą połączone, w izolacji objawy móżdżku prawie nigdy nie występują, a do niego dodaje się objawy łodygi i mózgu.

Rozległemu udarowi móżdżku towarzyszy ostry początek z objawami mózgowymi (ból głowy, nudności, wymioty), zaburzeniami koordynacji i zdolności motorycznych, mowy, równowagi, w niektórych przypadkach występują zaburzenia oddychania i czynności serca, połykanie z powodu uszkodzenia pnia mózgu.

Jeśli jedna lub więcej objętości półkul móżdżku zostanie uszkodzonych, przebieg udaru może stać się złośliwy z powodu silnego obrzęku strefy martwicy. Zwiększona objętość tkanki w tylnym dole czaszki prowadzi do kompresji ścieżek krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego, następuje ostry wodogłowie, a następnie - kompresja pnia mózgu i śmierć pacjenta. Prawdopodobieństwo śmierci osiąga 80% w przypadku leczenia zachowawczego, więc ta forma udaru wymaga natychmiastowej neurochirurgii, ale w tym przypadku jedna trzecia pacjentów umiera.

Często zdarza się, że po krótkotrwałej poprawie stan pacjenta ponownie staje się ciężki, nasilają się objawy ogniskowe i mózgowe, wzrasta temperatura ciała, możliwa jest śpiączka, która jest związana ze zwiększeniem ostrości martwicy tkanek móżdżku i zaangażowaniem struktur pnia mózgu. Rokowanie jest niekorzystne nawet przy pomocy chirurgicznej..

Leczenie i konsekwencje udaru móżdżku

Leczenie udaru móżdżkowego obejmuje ogólne środki i ukierunkowaną terapię uszkodzenia niedokrwiennego lub krwotocznego.

Wspólne działania obejmują:

  • Utrzymanie oddychania i, w razie potrzeby, wentylacja mechaniczna;
  • Leczenie przeciwnadciśnieniowe beta-adrenolitykami (labetalol, propranolol), inhibitorami ACE (kaptopryl, enalapryl) jest wskazane u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, zalecany BP wynosi 180/100 mm Hg. Art., Ponieważ spadek ciśnienia może powodować niedobór przepływu krwi w mózgu;
  • Leki hipotensyjne wymagają terapii infuzyjnej (chlorek sodu, albumina itp.), Możliwe jest wprowadzenie leków wazopresyjnych - dopaminy, mesatonu, noradrenaliny;
  • W przypadku gorączki wskazane są paracetamol, diklofenak, magnezja;
  • Aby zwalczyć obrzęk mózgu, potrzebne są leki moczopędne - mannitol, furosemid, glicerol;
  • Leczenie przeciwdrgawkowe obejmuje relanium, hydroksymaślan sodu, w przypadku niewydolności anestezjolog zmuszony jest do znieczulenia pacjenta podtlenkiem azotu, czasami leki zwiotczające mięśnie są wymagane w przypadku ciężkiego i długotrwałego zespołu konwulsyjnego;
  • Pobudzenie psychoruchowe wymaga podania relitanu, fentanylu, droperidolu (szczególnie, jeśli pacjent musi zostać przetransportowany).

Wraz z terapią lekową ustanawia się odżywianie, które w przypadku silnych udarów jest bardziej wskazane, aby przeprowadzić przez sondę, która pozwala nie tylko dostarczyć pacjentowi niezbędnych składników odżywczych, ale także uniknąć wnikania pokarmu do dróg oddechowych. Na ryzyko powikłań zakaźnych wskazane są antybiotyki. Personel kliniki monitoruje stan skóry i zapobiega odleżynom.

Specjalna terapia udarów niedokrwiennych ma na celu przywrócenie przepływu krwi za pomocą antykoagulantów, środków trombolitycznych i chirurgiczne usunięcie zakrzepów krwi z tętnicy. Do trombolizy stosuje się urokinazę, alteplazę, wśród leków przeciwpłytkowych najbardziej popularne są kwas acetylosalicylowy (trombo-ACC, kardiomagnyl), stosowane antykoagulanty to fraksiparyna, heparyna, sulodeksyd.

Terapia przeciwpłytkowa i przeciwzakrzepowa przyczynia się nie tylko do przywrócenia przepływu krwi przez dotknięte naczynie, ale także do zapobiegania kolejnym udarom, dlatego niektóre leki są przepisywane przez długi czas. Terapia trombolityczna jest wskazana jak najwcześniej od momentu zamknięcia naczynia, wówczas jej działanie będzie maksymalne.

W przypadku krwotoków nie można podawać powyższych leków, ponieważ będą one tylko zwiększać krwawienie, a specyficzna terapia obejmuje utrzymanie dopuszczalnej liczby ciśnienia krwi i przepisanie terapii neuroprotekcyjnej.

Trudno wyobrazić sobie leczenie udaru bez składników neuroprotekcyjnych i naczyniowych. Pacjentom przepisano Nootropil, Cavinton, Cinnarizine, Eufillin, Cerebroliysin, Glycine, Emoxipin i wiele innych leków, pokazano witaminy z grupy B..

Nadal dyskutowane jest leczenie chirurgiczne i jego skuteczność. Niewątpliwie istnieje potrzeba dekompresji w przypadku zagrożenia syndromem zwichnięcia z uciskiem pnia mózgu. Przy rozległej martwicy przeprowadza się trepanację i usuwanie martwiczych mas z tylnego dołu czaszki, z krwiakami skrzepy są usuwane zarówno podczas operacji otwartych, jak i za pomocą technik endoskopowych, możliwe jest również drenażowanie komór z nagromadzeniem w nich krwi. Aby usunąć skrzepy krwi z naczyń, wykonuje się interwencje dotętnicze i aby zapewnić przepływ krwi w przyszłości, stentowanie.

Odzyskiwanie po udarze móżdżku należy rozpocząć jak najwcześniej, to znaczy, gdy stan pacjenta ustabilizuje się, nie będzie zagrożenia obrzękiem mózgu i powtarzającej się martwicy. Obejmuje leczenie, zabiegi fizjoterapeutyczne, masaż i wykonywanie specjalnych ćwiczeń. W wielu przypadkach pacjenci potrzebują pomocy psychologa lub psychoterapeuty, ważne jest wsparcie rodziny i krewnych.

Okres rekonwalescencji wymaga staranności, cierpliwości i wysiłku, ponieważ może trwać miesiące i lata, ale niektórym pacjentom udaje się odzyskać utracone zdolności nawet po kilku latach. Do treningu umiejętności motorycznych przydatne mogą być ćwiczenia związane z wiązaniem koronki, nawlekaniem na supeł, obracanie małych piłek palcami, szydełkowanie lub dzianie.

Konsekwencje udarów móżdżku są bardzo poważne. W pierwszym tygodniu po udarze istnieje duże prawdopodobieństwo obrzęku mózgu i zwichnięcia jego oddziałów, co najczęściej powoduje przedwczesną śmierć i decyduje o złym rokowaniu. W pierwszym miesiącu powikłania obejmują zakrzepowo-zatorową naczynia płucne, zapalenie płuc, patologię serca.

Jeśli możliwe jest uniknięcie najbardziej niebezpiecznych konsekwencji w ostrej fazie udaru, wówczas większość pacjentów napotka takie problemy, jak uporczywe upośledzenie koordynacji, niedowład, porażenie i upośledzenie mowy, które mogą utrzymywać się przez lata. W rzadkich przypadkach mowa nadal wraca do zdrowia w ciągu kilku lat, ale funkcja motoryczna, której nie można było przywrócić w pierwszym roku choroby, najprawdopodobniej nie zostanie przywrócona.

Rehabilitacja po udarach móżdżku obejmuje nie tylko leki poprawiające tkankę nerwową troficzną i procesy naprawcze, ale także zajęcia z terapii fizycznej, masażu i treningu mowy. Dobrze jest, jeśli istnieje możliwość stałego uczestnictwa kompetentnych specjalistów, a jeszcze lepiej, jeśli rehabilitacja zostanie przeprowadzona w specjalnym ośrodku lub sanatorium, w którym pracuje doświadczony personel i odpowiedni sprzęt.

Przyczyny, rodzaje, objawy i leczenie udaru móżdżku

Ze wszystkich odmian udaru niedokrwiennego udar móżdżkowy ma największe znaczenie. Wynika to z dwóch czynników: patologia jest słabo zbadana, ponieważ obecnie istnieje duży odsetek nieprawidłowych diagnoz, a choroba stanowi największe zagrożenie dla ludzi, ponieważ skupienie zmiany jest blisko pnia mózgu i ośrodków odpowiedzialnych za procesy życiowe.

ICD i statystyki

Według ICD-10 uszkodzenie móżdżku odnosi się do patologii naczyń mózgowych o kodzie choroby I.60-I.69 - krwotok śródmózgowy. Istotą procesów zachodzących w chorobie jest martwica tkanki móżdżku w wyniku niedotlenienia lub pęknięcia naczynia krwionośnego i krwotoku w móżdżku.

Większość pacjentów z tą diagnozą to dorośli w wieku produkcyjnym powyżej 40 lat, według płci, choroba częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Udar mózgu może wystąpić u dziecka, na przykład przy przedłużonym porodzie u noworodka rozpoznawany jest udar niedotlenienia. Według statystyk choroba powoduje wysoką śmiertelność. Na rozwój korzystnego wyniku wpływa szybkość pierwszej pomocy dla ofiary.

Przyczyny i czynniki rozwoju

Bezpośrednie przyczyny powodują krwotoki, a także szereg czynników wpływających na pojawienie się groźnych stanów. Wśród przyczyn rozwoju patologii można wyróżnić:

  • zatkanie naczynia powietrzem (zator, powstający na przykład przy nieprawidłowej technice iniekcji) lub zakrzep krwi;
  • pęknięcie ściany naczynia krwionośnego, co powoduje krwotok i pojawia się skrzep - krwiak;
  • rozwarstwienie tętnicy kręgowej jest rzadkim zjawiskiem, ale z tego powodu najczęściej diagnozuje się ją u osób w młodszym wieku dotkniętych niedokrwieniem.

Problemy z krążeniem krwi w móżdżku, wywołane krwotokiem, zwykle występują u osób cierpiących na sklerotyczne zmiany naczyniowe i patologie krwi. Udar niedokrwienny móżdżku często rozwija się w wyniku wcześniejszego zawału mięśnia sercowego.

Jeśli wystąpił krwotok w móżdżku, nawet śmiertelny wynik może być konsekwencją patologii. Krew impregnująca tkanki powoduje dodatkowy nacisk na miąższ. Ona z kolei jest w stanie przemieścić pień mózgu i dlatego następuje śmierć. Mogą cierpieć zarówno dorośli, jak i noworodki.

Wśród czynników ryzyka wywołujących chorobę są:

  • nadciśnienie
  • patologie endokrynologiczne, na przykład cukrzyca;
  • brak aktywności fizycznej;
  • czynnik wieku;
  • choroba serca, na przykład uszkodzenie zastawki, niewydolność serca;
  • nadwaga;
  • uszkodzenie tętnic szyjnych;
  • patologie metaboliczne;
  • stosowanie żywności zawierającej duże ilości lipoprotein o niskiej gęstości;
  • wrodzone zmiany naczyniowe;
  • nadużywanie alkoholu, tytoniu, narkotyków.

Odmiany patologii, objawy

W zależności od objętości krwotoku wyróżnia się następujące typy udaru krwotocznego: izolowane i rozległe. W przypadku izolowanego typu krwiaka zlokalizowanego w określonym obszarze rozległy udar charakteryzuje się wieloma uszkodzeniami substancji mózgowej. Objawy izolowanego krwotoku - zaburzenia w funkcjonowaniu aparatu przedsionkowego, nudności, wymioty i zawroty głowy, ból w tylnej części głowy, zaburzenia koordynacji.

W przypadku rozległej zmiany odczuwany jest silny ból głowy, upośledzone są ruchy rąk, zdolności motoryczne, zaburzenia mowy u pacjentów, zaburzenia rytmu serca i oddychania. Często występują problemy z połykaniem, zdolność do utrzymania pozycji ciała w przestrzeni. Rozległy udar charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku mózgu. Klinika szybko się rozwija, więc nie wahaj się z pomocą medyczną - od tego zależy dalsze prognozy dotyczące przeżycia i powrotu funkcji.

Określenie rodzaju udaru nie jest tak łatwe, ponieważ objawy nie zawsze są wskazujące.

Istnieje inna klasyfikacja udarów, zaproponowana w 1991 r. I uzupełniona przez naukowców w 1996 r. To ona jest dziś używana przez lekarzy, ponieważ klasyfikacja najlepiej odzwierciedla zmiany patologiczne w mózgu.

Zgodnie z tym podziałem wyróżnia się trzy rodzaje zawału mózgu:

  • terytorialny - zmiana wpływa na basen tylnej tętnicy dolnej móżdżku, gałęzie przyśrodkowe i boczne, a także basen tętnicy górnej;
  • linia graniczna lub łączna - może dotykać obszaru między dwoma stawami tętniczymi, powodując udar lakunarny;
  • liczne ataki serca - pojedyncze zmiany, na które wpływa kilka basenów lub jedna z półkul, w zależności od tego, jaki rozróżnia się udar prawostronny lub lewostronny.

Diagnostyka

Możliwe jest przewidzenie rozwoju udaru już przy pierwszych oznakach rozwoju groźnego stanu. Daleko od zawsze otaczających ludzi rozpoznaje chorobę, nie znając jej głównych markerów. Po przybyciu lekarzy udar jest zwykle diagnozowany jako wstępna diagnoza, po której pacjent jest natychmiast hospitalizowany w celu wyjaśnienia. Mózg ofiary jest wizualizowany w celu ustalenia obecności krwotoku śródmózgowego i dodatkowych zaburzeń, na przykład udaru pnia.

W celu diagnozy awaryjnej badanie przeprowadza się na oddziale ratunkowym. Aby uzyskać wyniki dotyczące stanu pacjenta, zwykle stosuje się rezonans magnetyczny (MRI). Badanie pozwala zidentyfikować krwotok w puli tylnej tętnicy mózgowej, a także wskazać obszary, w których niedokrwienie może ponownie się rozwinąć.

Aby ustalić niedrożność lub zwężenie tętnic, zaleca się stosowanie ultradźwięków. Poszczególni pacjenci muszą stosować inwazyjną angiografię do diagnozy.

Diagnoza małych udarów pozostaje problematyczna. Z powodu słabego nasilenia objawów udaru mózgu w MRI i szybkiej odwracalności procesów nie zawsze jest możliwe zidentyfikowanie patologii w odpowiednim czasie.

Warto zauważyć, że w co czwartym przypadku rozległego krwotoku jest on poprzedzony mikro udarami, dlatego ich diagnoza jest niezwykle ważna. Kiedy problem zostanie wykryty w odpowiednim czasie, pacjenci otrzymują odpowiednie leczenie, więc nawet powtarzane uszkodzenie móżdżku jest łatwiejsze do tolerowania, a przy braku obrzęku mózgu przeżywa ośmiu na dziesięciu pacjentów.

Leczenie

Pierwsza pomoc ma kluczowe znaczenie dla pacjentów z udarem móżdżku, ponieważ od tego zależy śmiertelność i sukces rehabilitacji, jeśli pacjentowi uda się uratować życie. Przez pierwsze dwa dni w regularnych odstępach czasu monitorowane są możliwe zaburzenia neurologiczne, monitorowany jest poziom świadomości pacjenta. W razie potrzeby sztuczna wentylacja płuc.

W ciągu pierwszych trzech godzin należy zapewnić opiekę udarową, aby zwiększyć szanse na przeżycie.

Kontrola wskaźników ciśnienia krwi jest ważna, dlatego leczenie przeciwnadciśnieniowe staje się wiodącym w kompleksie działań lekarzy w związku z udarem pacjenta. Poziom skurczowy powinien być mniejszy niż 185 mmHg. Wskaźnik glukozy we krwi utrzymuje się na poziomie nie niższym niż 8,3 mmol / L. Jeśli nie można przeprowadzić trombolizy, zaleca się leczenie przeciwzakrzepowe..

Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu leków w trzygodzinnym okresie, gdy ciało jest najbardziej podatne na leczenie, a odsetek korzystnych wyników po niedokrwieniu wzrasta. Dobrze pomaga w terapii Actovegin, Ceraxon. Wraz ze wzrostem temperatury ciała wskazane są leki przeciwgorączkowe, a leki moczopędne są stosowane w celu złagodzenia obrzęku mózgu..

Podczas leczenia ważne jest zorganizowanie odpowiedniej opieki nad pacjentem, ustalenie sposobu żywienia. Wskazana jest dieta i należy również zapobiegać odleżynom..

Interwencja chirurgiczna jest wskazana w przypadku rozległego krwotoku, gdy drenaż ratunkowy jest konieczny w celu leczenia dekompresyjnego..

Niestety operacja nie zawsze wpływa na wynik zawału móżdżku i zapobiega śmiertelności lub poprawia rehabilitację. W ostrym zawale serca z dużymi krwotokami operacja jest uzasadniona, ale nadal prowadzone są niezależne badania w celu ustalenia skuteczności operacji dla różnych rodzajów udaru mózgu.

Komplikacje po udarze

Jeśli groźny stan już minął, lekarze starają się nie tylko utrzymać życie za pomocą narkotyków, ale także zminimalizować skutki udaru. Móżdżek jest niezwykle ważnym elementem funkcjonalnym. Jeśli wystąpi krwotok, a tkanka mózgowa zacznie puchnąć, ściskając móżdżek, wówczas funkcje takie jak:

  • koordynacja ruchów;
  • regulacja równowagi ciała;
  • napięcie mięśni;
  • wyrównanie mięśni antagonistycznych.

Z powodu niedokrwienia może rozwinąć się ataksja, której rodzaj zależy od lokalizacji zmiany. Jeśli dotknięty zostanie robak móżdżku, rozwija się ataksja statyczno-ruchowa. Przy takim naruszeniu chodzenie cierpi, pacjenci nie mogą samodzielnie stać. Jeśli dotyczy to półkul móżdżku, w tym przypadku mówią o dynamicznej ataksji. W takim przypadku dochodzi do naruszenia dowolnych ruchów kończyn..

Tradycyjnie, gdy strefa móżdżku jest uszkodzona, napięcie mięśni zmniejsza się i pojawiają się problemy z mową. Pacjenci zaczynają mówić znacznie wolniej, rozciągają słowa, czasem mowa staje się szarpana, jakby śpiewane były hasła. Prowadzi to do nieporozumienia pacjentów i ich potrzeb, ale po pewnym czasie opiekunowie mogą znaleźć kontakt z pacjentem.

Objawy zaburzeń po udarze są dość różnorodne i nie ograniczają się tylko do opisanych powyżej objawów. U niektórych pacjentów dochodzi do hemiparezy, półhiperstezji, pojawia się problem z funkcjami poznawczymi. Często rozwijają się bóle głowy i silne migreny. Takie powikłania są wynikiem zmian po udarze mostka przednio-móżdżkowego i móżdżkowo-móżdżkowego.

Ze względu na fakt, że móżdżek wpływa na funkcje poznawcze, nietrudno jest przewidzieć problemy z sieciami neuronowymi, w wyniku których rozwija się otępienie lub otępienie. Mogą cierpieć nie tylko osoby starsze, ale także młodzi ludzie, którzy doznali udaru mózgu. U pacjentów występuje tak zwany móżdżkowy zespół poznawczo-afektywny. Ten termin obejmuje następujące naruszenia:

  • problemy z myśleniem przestrzennym;
  • deficyt mowy;
  • zmiana osobowości;
  • zaburzenie funkcji wykonawczych.

Oczekiwana długość życia po udarze i jego jakość zależą od wielu czynników, a przede wszystkim od terminowości opieki medycznej. To, jak pacjent będzie nadal żył i dochodził do siebie, zależy w dużej mierze od odpowiednio zorganizowanej opieki domowej, dobrego odżywiania i uzyskania niezbędnych leków.

Udar mózgu móżdżku - konsekwencje

Udar zlokalizowany w móżdżku jest znacznie mniej powszechny niż inne patologie związane z ostrymi dysfunkcjami przepływu mózgowego. Co więcej, choroba jest uważana za jedną z najbardziej niebezpiecznych ze względu na wysoką śmiertelność pacjentów. W jaki sposób występuje udar mózgu, konsekwencje, rodzaje, taktyki leczenia, rehabilitacji opisano w artykule.

O chorobie

Móżdżek w ludzkim ciele jest odpowiedzialny za:

  • optymalna orientacja ciała w przestrzeni;
  • utrzymywanie równowagi;
  • koordynacja ruchów dobrowolnych i mimowolnych;
  • napięcie mięśni;
  • poruszanie się.

Naruszenie przepływu krwi w ciele, powstałe z różnych przyczyn, wywołuje rozwój udaru. Lokalizacja w móżdżku występuje w 5-10% przypadków.

Choroba wymaga wczesnej diagnozy, opieki medycznej ze względu na lokalizację ogniska w pobliżu pnia mózgu i głównych ośrodków nerwowych.

Etiologia

Udar móżdżku występuje z powodu zablokowania naczynia lub jego pęknięcia. W pierwszym przypadku powstaje niedokrwienie (martwica) pewnego obszaru, w drugim - krwiak. Krwotok (forma krwotoczna) jest mniej powszechny, ale głównie prowadzi do śmierci pacjenta. W 80% przypadków rozwija się udar niedokrwienny..

Choroba częściej pojawia się u mężczyzn w średnim i starszym wieku. Główną etiologią są 2 procesy patologiczne:

  • miażdżyca naczyń krwionośnych;
  • wzrost ciśnienia krwi.

Połączenie tych czynników staje się czynnikiem wyzwalającym rozwój choroby..

Udar niedokrwienny

Udar móżdżku rozwija się w wyniku ostrej dysfunkcji dopływu krwi do tkanki mózgowej i niedoboru jej odżywiania. Rezultatem jest powstanie zawału serca - martwego ogniska, obrzęku. Przyczyną jest zakrzepica, zator, skurcz naczyń, hemostaza.

Objawy i konsekwencje zawału móżdżku są mniej wyraźne niż w przypadku krwotoku.

Udar krwotoczny

Niebezpieczeństwo procesu patologicznego wynika z przemieszczenia i ściśnięcia tkanek, pnia mózgu. Krwotok odbywa się w miąższu móżdżku - powstaje krwiak, obrzęk dotkniętego obszaru.

Ponieważ móżdżek jest mały, nawet pęknięcie naczyń włosowatych może wywołać udar..

Przyczyny udaru móżdżku i jego odmiany

Przyczyny i czynniki wywołujące rozwój choroby obejmują:

  • cukrzyca;
  • nadciśnienie,
  • naruszenia składu lipidowego krwi;
  • starość, płeć męska;
  • nieprawidłowości naczyniowe;
  • dysfunkcje metaboliczne, otyłość;
  • palenie, alkoholizm;
  • zapalenie naczyń;
  • zaburzenia hemostatyczne;
  • patologia serca.

Na podstawie skali zmiany wyróżnia się udary móżdżku:

  • rozległy - z uszkodzeniem prawego lub lewego płata;
  • izolowany - ze zmianą oddzielnego naczynia.

Objawy niedokrwienia móżdżku

Klinika choroby zależy od lokalizacji, skali procesu patologicznego.

Ogniskowe przejawy są charakterystyczne:

  • oczopląs - mimowolny szybki ruch oczu w lewo-prawo;
  • brak koordynacji, niepewność;
  • drżenie - drżenie kończyn, podbródek.

Pacjent musi również mieć następujące objawy nagłego wypadku.

Bół głowy

Odnotowano ostry początek ataku z wyraźną intensywnością. Konwencjonalne środki przeciwbólowe, NLPZ nie łagodzą bólu.

Lokalizacja - tył głowy, rzadko strefa korony. Czasami pacjent nie jest w stanie izolować obszaru bólu, zauważając jego rozproszony charakter.

Pacjent opisuje te odczucia jako przeszywające, przypominające uderzenia młotem. Ból ściskający, ściskający, charakterystyczny dla tętnienia.

Zawroty głowy

Pacjent skarży się na szybką dezorientację w przestrzeni, wirowanie, mieszanie przedmiotów, zdjęć, z trudem pokazując kierunki: w lewo, w prawo, u dołu, u góry.

Zawroty głowy osłabiają się w pozycji leżącej na plecach, wraz z postępem patologii objaw może zniknąć.

Nudności i wymioty

Pragnienia nie przynoszą ulgi pacjentowi, ponieważ mają odruchowy początek. Wystąpienie nudności i wymiotów jest spontaniczne bez obecności czynnika prowokującego.

Zwykle popęd trwa kilka godzin, a następnie symptom zanika.

Słabość, senność, zjawiska asteniczne

Atak charakteryzuje się:

  • apatia, obojętność;
  • zmęczenie, słabość, senność;
  • atak paniki - przejawy silnego strachu, lęku.

Skala uszkodzenia tkanki móżdżku wpływa na objawy patologii, nasilenia, taktyki leczenia. Wyizolowany gatunek powstały w wyniku uszkodzenia oddzielnego naczynia jest łatwiejszy i ma mniej negatywne konsekwencje niż rozległy.

Udar mózgu na białym tle

Przy niewielkich ogniskach patologicznych choroba może przejść niezauważona przez pacjenta w postaci przejściowych ataków. Jednocześnie są one prekursorami rozległego udaru mózgu.

W przypadku izolowanej zmiany występują zawroty głowy, chwiejny chód, ból w tylnej części głowy. Zaburzenia słuchu.

Rozległy udar mózgu

Patologia charakteryzuje się wysoką śmiertelnością. Uszkodzenie lewej lub prawej półkuli charakteryzuje się poważnymi objawami mózgowymi:

  • bół głowy;
  • dezorientacja;
  • brak koordynacji;
  • zaburzenia oddychania i połykania;
  • zaburzenia serca.

Przy rozległych zmianach możliwa jest utrata przytomności i śpiączka trwająca do 7 dni.

Przy uszkodzeniu jednej trzeciej półkul lub więcej występuje wodogłowie, ucisk pnia mózgu, co powoduje śmierć osoby.

Diagnostyka

Podstawową diagnozę przeprowadza lekarz ratunkowy na podstawie charakterystycznych objawów. Następnie przeprowadź zestaw badań:

  • CT
  • MRI
  • angiografia;
  • przezczaszkowa dopplerografia;
  • EKG i ultradźwięki serca;
  • Promieniowanie rentgenowskie światła;
  • badania krwi (ogólne, biochemia, koagulogram).

Pierwsza pomoc

Konieczne jest natychmiastowe wezwanie karetki pogotowia, jeśli dana osoba ma powyższe objawy choroby i niemożność powtórzenia prostych czynności:

  • uśmiech (kącik ust skierowany w dół);
  • podnieś obie ręce;
  • mów jasno i czytelnie.

Aby dać pacjentowi pozycję leżącą z lekko uniesioną głową. Pij, nakarm, że osoba nie powinna. Podczas wymiotów monitoruj wyjście mas, aby pacjent się nie udławił.

Leczenie i konsekwencje udaru móżdżku

Leczenie choroby obejmuje stosowanie leków:

  • przeciwnadciśnieniowe - beta-blokery, inhibitory ACE;
  • chlorek sodu, albumina, leki wazopresyjne są podawane do leków hipotensyjnych w postaci infuzji;
  • antykoagulanty, środki przeciwpłytkowe, trombolityczne;
  • przeciwgorączkowy - z gorączką;
  • diuretyki - w celu złagodzenia obrzęku tkanek;
  • leki przeciwdrgawkowe;
  • środki łagodzące pobudzenie psychoruchowe;
  • statyny;
  • witaminy, minerały, neuroprotektory.

W przypadku rozległych zmian, krwotoków wskazane jest leczenie chirurgiczne metodą kraniotomii.

Możliwe konsekwencje i powikłania udaru mózgu:

  • brak koordynacji ruchów;
  • porażenie, niedowład;
  • problemy z mową, pamięcią;
  • drżenie, sztywność mięśni.

We wczesnym okresie niebezpiecznymi powikłaniami są obrzęk mózgu, zatorowość płucna, zapalenie płuc, patologie serca, zatrzymanie oddechu.

Odzyskiwanie utraconych funkcji

Rehabilitacja po udarze rozpoczyna się natychmiast po ustabilizowaniu stanu pacjenta, wykluczeniu powikłań.

Działania naprawcze obejmują:

  • leki (cerebroprotectors, nootropics);
  • fizjoterapia;
  • masaż;
  • Terapia ruchowa, w tym na specjalnych symulatorach;
  • kurs psychoterapii;
  • trening mowy, pamięci, inteligencji;
  • dieta hipocholesterolowa.

Regeneracja powinna odbywać się w specjalnych instytucjach i sanatoriach pod okiem doświadczonych specjalistów.

Prognoza

Prognozowana długość życia w udarze móżdżku zależy od rodzaju choroby, obecności powikłań, ogólnego stanu organizmu.

Charakterystyczna jest wysoka śmiertelność: w postaci niedokrwiennej stanowi 20%, w postaci krwotocznej - do 80% (bez operacji). Podczas zabiegów wskaźnik zmniejsza się do 35%.

Czynniki pozytywne

Korzystnie wpływa na wynik choroby:

  • młody wiek;
  • Męska płeć;
  • dobry stan zdrowia;
  • mała zmiana, uszkodzenie jednego naczynia;
  • postać niedokrwienna;
  • brak powikłań;
  • optymalna odpowiedź na leczenie.

Czynniki negatywne

Rokowanie choroby pogarsza się:

  • starszy wiek;
  • przynależność płciowa;
  • obecność współistniejących i przewlekłych chorób;
  • brak wyniku terapii;
  • postać krwotoczna i rozległe skupienie zmian;
  • rozwój powikłań.

Udar mózgu jest rzadką, ale niebezpieczną patologią związaną z gwałtownym pogorszeniem dopływu krwi do tkanki mózgowej. Konsekwencje choroby zależą od szybkości wizyty u lekarza, terminowej diagnozy, właściwego leczenia i taktyk rehabilitacyjnych. Na rokowanie ma wpływ forma i rodzaj choroby, ogólny stan organizmu, wiek pacjenta i inne czynniki.

Udar móżdżku: siła i objawy, leczenie i konsekwencje

Ostry wypadek naczyniowo-mózgowy jest szczególnie powszechny w praktyce neurologicznej. Jest to potencjalnie śmiertelne odchylenie. Ryzyko zależy od lokalizacji procesu..

Udar móżdżku jest uszkodzeniem tylnej części mózgu i jest stosunkowo rzadki. To kwestia kilku procent (według różnych szacunków od 2 do 5% lub nawet mniej).

Niebezpieczeństwo jest znaczące, pomimo pozornej nieszkodliwości procesu patologicznego.

Izolowane małe zmiany ogniskowe prowadzą do zaburzeń pozapiramidowych: zawrotów głowy, nudności, upośledzenia koordynacji.

Rozległe udary niedokrwienne są znacznie bardziej niebezpieczne, prawdopodobieństwo śmierci wynosi 50-60%.

Krwotoczne formy niewydolności naczyniowo-mózgowej z krwiakiem niosą ze sobą ogromne niebezpieczeństwo. Występuje ucisk pnia mózgu. Śmiertelność blisko 90%.

Leczenie jest pilne. W szpitalu. Możliwa interwencja chirurgiczna zgodnie ze wskazaniami.

Przyczyny udaru móżdżku

Naruszenie przepływu krwi przez naczynia móżdżku pociąga za sobą albo ich zablokowanie, które zdarza się znacznie częściej, albo pęknięcie, w wyniku czego powstaje krwiak.

Niedokrwienny udar mózgu lub zawał serca występuje z powodu zakrzepicy lub zatorowości naczyń krwionośnych zasilających narząd. Zator występuje najczęściej u pacjentów z chorobami serca.

Tak więc istnieje wysokie ryzyko zatkania tętnic móżdżkowych z zakrzepowo-zatorowym podczas migotania przedsionków, niedawnego lub ostrego zawału mięśnia sercowego. Zakrzepy wewnątrzsercowe z przepływem krwi tętniczej dostają się do naczyń mózgowych i powodują ich zablokowanie.

Mózgowa zakrzepica tętnicza jest najczęściej związana z miażdżycą tętnic, gdy występuje wzrost złogów tłuszczu z dużym prawdopodobieństwem pęknięcia płytki nazębnej. W przypadku nadciśnienia tętniczego podczas kryzysu możliwa jest tak zwana martwica fibrynoidów ścian tętnic, które są również obarczone zakrzepicą..

Chociaż krwotok mózgowy występuje rzadziej niż zawał serca, stwarza więcej problemów z powodu przemieszczenia tkanek i ucisku otaczających struktur z nadmiarem krwi. Zazwyczaj krwiaki występują z powodu nadciśnienia tętniczego, gdy na tle wysokich ciśnień naczynie „pęka” i krew wpada do miąższu móżdżku.

Między innymi możliwe są wady tętniczo-żylne, tętniaki, które tworzą się w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego i pozostają niezauważone przez długi czas, ponieważ są bezobjawowe. Przypadki udaru mózgu móżdżku u młodych pacjentów związane z rozwarstwieniem tętnicy kręgowej.

Opinia eksperta

Autor: Andrey Igorevich Volkov

Neurolog, kandydat nauk medycznych

Udar móżdżkowy stanowi najmniejszą część wszystkich udarów - nie więcej niż 1,5%. Jest to również najmniej zbadany typ ostrego wypadku mózgowo-naczyniowego. Choroba występuje 3 razy częściej u mężczyzn niż u kobiet, rzadko dotyka młodych ludzi.

Klinika izolowanych udarów móżdżku sprowadza się do braku koordynacji ruchów, niestabilności chodu, utraty równowagi. Jednak objawy te nie zawsze występują w małych obszarach udaru mózgu. Jedyną niezawodną metodą diagnozowania i identyfikowania obszarów uszkodzenia mózgu jest MRI. Zgodnie z wynikami badania konieczne jest natychmiastowe przepisanie odpowiednich leków, aby uniknąć powikłań.

W szpitalu Jusupow znajduje się klinika neurologiczna, w której pacjenci z podejrzeniem udaru przechodzą diagnostykę, leczenie i zestaw środków rehabilitacyjnych niezbędnych do pełnego przywrócenia uszkodzonych funkcji. Według badań przy wykwalifikowanej rehabilitacji możliwe jest całkowite wyeliminowanie zaburzeń koordynacji i dobrowolnych ruchów udaru mózgu. Ze względu na skuteczne leczenie na czas zmniejsza się ryzyko powtarzających się ataków.

Anatomia

Kiedy dojdzie do udaru mózgu, ostateczny wynik będzie zależeć od tego, jak szybko pacjentowi zostanie udzielona pomoc. Uszkodzenie tkanki mózgowej prowadzi do gwałtownego pogorszenia stanu zdrowia i rozwoju śpiączki. Następnie pojawia się obrzęk, który z kolei kompresuje móżdżek.

Rozważmy udar mózgu z anatomicznego punktu widzenia. Migdałki klinują się w duży otwór potyliczny. W wyniku zablokowania naczynia rozwija się całkowity paraliż, okresowo dochodzi do zgonu. Aby pomóc pacjentowi w takiej sytuacji, jest to możliwe tylko dzięki terminowej operacji. Patologia występuje z powodu uszkodzenia naczyń mózgu. Podobny efekt pojawia się w wyniku pęknięcia tętnic i zakrzepicy..

Objawy udaru mózgu

Uszkodzenie móżdżku objawia się przede wszystkim naruszeniem koordynacji i równowagi. Wyróżnia się dwa rodzaje udarów móżdżku: izolowane w pewnym obszarze i rozległe.

Objawy izolowanego udaru móżdżku:

  • Zaburzenia aparatu przedsionkowego, chód, drobne zdolności motoryczne rąk;
  • Upośledzenie mowy i słuchu, ofiara nie jest w stanie wymówić słów ani wydawać dźwięków;
  • Ciężkie zawroty głowy i nudności;
  • Ostry ból w okolicy potylicznej;
  • Zaburzona koordynacja ruchów, poczucie równowagi.

Objawy rozległego udaru móżdżku:

  • Ostry ból głowy, wymioty i nudności (objawy mózgowe);
  • Koordynacja ruchów i zdolności motorycznych rąk jest zaburzona;
  • Mowa pacjenta cierpi;
  • Pacjent nie jest w stanie utrzymać równowagi;
  • Zaburzenia układu oddechowego i serca są upośledzone;
  • Pacjent nie jest w stanie kontrolować pracy języka i wykonywać ruchów połykania.

Oznaki

Ludzki mózg zawiera około 100 miliardów neuronów. Ma pajęczaki, naczynia krwionośne, twarde błony pokrywające rdzeń kręgowy i mózg, substancję szarą i białą. Mózg składa się z wydłużonego, tylnego (w tym mostka Varolian i móżdżku), pośredniego, dużego, środkowego odcinka. Wszystkie są ze sobą połączone i pełnią określone funkcje..

Słabe krążenie krwi w mózgu, którego objawy nie są wyraźnie widoczne na początkowym etapie, prowadzi do nierównowagi w funkcjonowaniu narządu i ogniskowej śmierci neuronów.

Główne objawy choroby obejmują:

  • Ból głowy (ból głowy), który znika dopiero po zażyciu środków przeciwbólowych. Ataki pogarszają ból. Nie zawsze osoba z bólem głowy konsultuje się z lekarzem. Jeśli przyczyną bólu jest upośledzenie krążenia mózgowego, ignorowanie regularnych ataków prowadzi do poważnych konsekwencji.
  • Ból oczu, narastający, gdy próbujesz się skoncentrować, obracaj gałki oczne. Szczególnie nieprzyjemny objaw objawia się pod koniec dnia, gdy oczy są przepracowane z powodu długotrwałego stresu..
  • Zawroty głowy, które wskazują nie tylko na patologie krążenia krwi, ale także na wiele chorób - niedokrwistość, zapalenie ucha środkowego oraz rozwój nowotworów złośliwych i łagodnych. Jeśli napady wirowania pojawiają się więcej niż trzy razy w miesiącu, musisz udać się do terapeuty lub neurologa.
  • Nudności. Upośledzone krążenie krwi w mózgu powoduje nieznośne nudności. Gdy towarzyszą mu wymioty, zawroty głowy, niepowodowane zatruciem jelitowym - są to straszne oznaki udaru.
  • Hałas, szum, szum w uszach są oczywistymi objawami zaburzonego krążenia krwi. Im silniejsze są wyrażane, tym poważniejsza jest choroba..
  • Zaburzenia psycho-emocjonalne. Zauważono hamowanie, splątanie, drętwienie kończyn, drgawki.

W przypadku ataków mózgowych wzrasta temperatura, wzrasta ciśnienie krwi, dłonie, czoło, pot pachy. Pacjent odczuwa bóle, osłabienie, dyskomfort w całym ciele.

Lekarz może ustalić, na której półkuli nastąpił wypadek naczyniowo-mózgowy z powodu objawów neurologicznych. Jeśli zaburzenie występuje na dwóch półkulach, traci się wrażliwość kończyn lub poszczególnych części ciała. Skargi na drętwienie twarzy, skóry.

W przypadku patologii pnia mózgu zaczynają się zawroty głowy, drgają powieki, traci się wrażliwość i ruchliwość języka. Nieodparta słabość odczuwana jest w kończynach, proces połykania jest skomplikowany.

Rozpoznanie udaru móżdżku

Udarowi móżdżku często towarzyszą bóle głowy, zawroty głowy i nudności. Ponieważ móżdżek w ludzkim ciele jest odpowiedzialny za koordynację i równowagę, w przypadku uszkodzenia móżdżku pacjent nie może wykonywać prostych czynności, na przykład: podnieść jednocześnie dwie ręce i trzymać je, podnieść rękę na bok.

Główną instrumentalną metodą diagnozowania udarów móżdżku jest neuroobrazowanie. Jednak w ostrym okresie choroby (podczas pierwszych 8 godzin) z CT obszary niedokrwienia nie zostały jeszcze określone. MRI jest bardziej czułą metodą wizualizacji zawału móżdżku, ponieważ na obrazach nie ma artefaktów ze struktur kości..

Umówić się na spotkanie

O chorobie

Przy tej patologii krwotok występuje w móżdżku..

Przewidywanie takiego udaru jest bardzo trudne.

Zdarza się, w przeważającej części, nagle i pojawia się w ciągu 2-3 minut.

W tym czasie osoba ryzykuje uzyskanie następujących komplikacji:

  1. Częściowe uszkodzenie zdolności motorycznych;
  2. Prawdopodobieństwo całkowitego paraliżu;
  3. Pacjent zapada w śpiączkę;
  4. Jeśli sprawa jest poważna, to śmierć osoby.

Patologia dzieli się na niedokrwienną i krwotoczną..

Móżdżek pełni ważne funkcje w ciele. Pomimo niewielkich rozmiarów, zaledwie 10% całkowitej objętości mózgu głowy, zapewnia wyraźną koordynację wszystkich ludzkich procesów, kontroluje układ mięśniowo-szkieletowy i pomaga utrzymać napięcie mięśniowe. Udar mózgu jest niebezpieczny, ponieważ wszystkie powyższe funkcje są naruszone.

Pierwsza pomoc w udarze móżdżku

Pierwsza pomoc w udarze móżdżku na etapie przedszpitalnym polega na natychmiastowym wezwaniu karetki pogotowia.

Przed przybyciem zespołu medycznego wykonaj następujące czynności:

  • połóż ją tak, aby głowa znalazła się nad ciałem;
  • zapewnić dostęp do świeżego powietrza, usunąć całą ograniczającą odzież;
  • zmierzyć ciśnienie krwi, najprawdopodobniej będzie ono podwyższone, więc dana osoba musi stale otrzymywać lek, który bierze „pod ciśnieniem”;
  • jeśli rytm serca zostanie złamany, a oddychanie utracone, konieczne jest rozpoczęcie resuscytacji (nawet jeśli ofiara jest przytomna).

Grupy ryzyka

Eksperci medyczni twierdzą, że niektóre osoby są bardziej narażone na udar mózgu. Ponadto identyfikowane są również czynniki ryzyka. Te z kolei są podzielone na niezależne (na które nie można wpłynąć) i te, które można pokonać.

Pierwsza opcja obejmuje następujące okoliczności:

  • obecność zawału serca lub poważne nieprawidłowości w krążeniu krwi;
  • za dużo krwi;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • starsi mężczyźni.

Istnieją również czynniki, które można łatwo wyeliminować, a następnie prawdopodobieństwo udaru zostanie znacznie zmniejszone. Obejmują one:

  • nadmierne spożywanie napojów alkoholowych w dużych ilościach i ze względną stałością;
  • wysokie ciśnienie krwi, problemy z normalizacją rytmu serca, wysoki poziom cholesterolu;
  • przyjmowanie leków hormonalnych przez długi czas, w tym antykoncepcji antykoncepcyjnej;
  • nadwaga, zaburzenia metaboliczne, niewłaściwa dieta, obecność w niej dużej liczby pokarmów o wysokiej zawartości soli, siedzący tryb życia, siedzący tryb pracy.

Leki i chirurgia udaru mózgu

Leczenie pacjentów z udarem móżdżku obejmuje ekspozycję na naczynia mózgowe i neurony, podstawową terapię. W szczególności wpływ na naczynia krwionośne mózgu obejmuje rekanalizację (tromboliza, trombektomia mechaniczna, kwas acetylosalicylowy) i zapobieganie zakrzepicy, wpływ na neurony - neuroprotekcja i stymulacja plastyczności neuronów. Podstawowa terapia polega na skorygowaniu zaburzeń układu oddechowego, regulacji funkcji układu sercowo-naczyniowego, monitorowaniu metabolizmu glukozy i temperatury ciała, normalizacji równowagi wodno-elektrolitowej oraz zapobieganiu i leczeniu powikłań.

Nieudane środki zachowawcze wymagają zastosowania bardziej radykalnych metod leczenia, na przykład w celu usunięcia zakrzepu krwi po jego wykryciu lub w celu usunięcia zakrzepów krwi, zmniejszenia ciśnienia śródczaszkowego.

Dlaczego powstaje

Choroba rozwija się z następujących powodów:

  • występuje krwotok mózgowy;
  • tlen przestaje płynąć do móżdżku.

W pierwszym przypadku występuje choroba krwotoczna, w drugim - niedokrwienna. Przyczyną udaru krwotocznego jest pęknięcie naczynia krwionośnego. Nawet krwotok włośniczkowy jest niebezpieczny, nie mówiąc już o rozwarstwieniu tętnic lub wrodzonych patologiach tętnic..

Udar mózgu o charakterze niedokrwiennym jest najczęstszy - w 80% przypadków. Towarzyszy temu śmierć komórek mózgowych i naruszenie funkcji życiowych organizmu z powodu niewystarczającego zaopatrzenia móżdżku w tlen.

Zawał móżdżku występuje z następujących powodów:

  • pojawienie się blaszki miażdżycowej lub zakrzepu w tętnicy móżdżku;
  • gwałtowny wzrost ciśnienia krwi.

Niebezpieczeństwem jest również zablokowanie naczyń krwionośnych znajdujących się w innych częściach ciała. Jeśli zakrzep odpadnie, może dostać się do mózgu i zablokować dopływ tlenu do móżdżku..

Rehabilitacja po udarze móżdżku

Działania rehabilitacyjne po udarze powinny być wykonywane przez lekarza, który został przeszkolony w zakresie rehabilitacji i fizjoterapii, a także przez innych lekarzy, którzy mają doświadczenie lub podstawowe szkolenie w zakresie rehabilitacji po udarze - terapeutów zajęciowych, fizjoterapeutów, pielęgniarek, pracowników socjalnych i dietetyków. Pacjent i jego rodzina są również włączeni do głównego zespołu.

Natychmiast po udarze u lekarza lekarze zazwyczaj zezwalają na miejscowe masaże. Masaż po udarze zaleca się rozpocząć tak wcześnie, jak pozwala na to zdrowie człowieka. Jeśli pacjent jest w normalnym stanie, zaczyna go wykonywać drugiego dnia. Zacznij od segmentacji i akupresury. Na kończynach dolnych wykonuj masaż grup zgięć, a na górnych prostownikach.

Pierwsze sesje masażu trwają 5-10 minut, z etapowym wydłużaniem czasu do pół godziny. Podczas umawiania się na masaż bardzo ważne jest, aby pamiętać o przeciwwskazaniach: gorączka, wysokie ciśnienie krwi, bóle głowy, zaburzenia pracy serca, problemy z układem oddechowym.

Efekty

Udar pnia mózgu jest niebezpieczny nie tylko śmiertelnie, ale także duży odsetek pacjentów niepełnosprawnych. Często ludzie, którzy mieli atak, nie mogą samodzielnie chodzić, a nawet siedzieć. Ich mowa jest zakłócona i stają się całkowicie zależni od ludzi, którzy się nimi opiekują. Ponadto pacjenci mogą mieć drugi atak w dowolnym momencie lub rozwinąć niebezpieczne komplikacje. Z tym przebiegiem choroby pacjenci najczęściej umierają.

Najczęstszą przyczyną śmierci po udarze jest obrzęk pnia mózgu. Powstały krwiak narusza tułów, w wyniku czego dochodzi do zatrzymania akcji serca lub oddechu. Ta komplikacja rozwija się w pierwszych dniach po ataku..

W późniejszym okresie u pacjenta mogą wystąpić takie komplikacje, jak:

  • Zapalenie płuc.
  • Niedrożność żył.
  • Choroby zakaźne nerek i dróg moczowych.
  • Krwotok wewnętrzny.
  • Zawał serca.

Są to tylko te komplikacje, które mogą prowadzić do śmierci pacjenta, ale są też inne, które znacznie komplikują opiekę nad pacjentem i powodują wiele cierpień, między innymi:

  • Odleżyny.
  • Trudności z połykaniem.
  • Zaburzenia psycho-emocjonalne.

Pacjenci, którzy mogą się trochę poruszać, są często ranni w wyniku upadków. Opieka nad pacjentami po udarze wymaga szczególnej cierpliwości ze strony krewnych. Leczenie może trwać latami i często nie przynosi pożądanych rezultatów..

Zapobieganie udarowi móżdżku

Zapobieganie udarowi móżdżku ma zapobiegać rozwojowi ostrego udaru mózgowo-naczyniowego. Polega na wprowadzeniu zdrowego stylu życia, zbilansowanej diety, utrzymaniu odpowiedniej masy ciała, abstynencji od palenia i odpowiedniego leczenia chorób serca i naczyń, cukrzycy i innych chorób.

Śmiertelność z powodu tej choroby na świecie zajmuje drugie miejsce. Ten przerażający fakt powinien motywować pacjentów z ryzykiem zapobiegania udarowi..

Svetlana Vladimirovna Shcherbakova

Ustalenie diagnozy

Podczas diagnozy przeprowadzane są następujące rodzaje badań:

  • Tomografia komputerowa;
  • wykonuje się angiografię, - dzięki temu badaniu można przeprowadzić pełne badanie stanu naczyń w szyi i mózgu;
  • przeprowadzanie testów, które pomagają ustalić normę funkcjonowania czynności serca;
  • Badanie dopplerograficzne pomaga ustalić ogólny stan naczyń krwionośnych z powodu fal ultradźwiękowych;
  • wykonanie badania krwi;
  • badanie czynności nerek;
  • normalne testy połykania.

Jak zatrzymać „niebezpieczną bestię”

Jeśli pacjent jest zagrożony lub miał już udar, należy postępować zgodnie z następującymi zaleceniami:

  • musisz okresowo wykonywać tomografię mózgu;
  • monitorować poziom cholesterolu we krwi;
  • najlepszą rzeczą jest całkowite zaprzestanie palenia i picia alkoholu;
  • utrzymywanie zdrowego stylu życia, uprawianie sportu;
  • konieczne jest kontrolowanie ciśnienia krwi;
  • przechodzą mniej stresujące sytuacje.

Co oferuje współczesna medycyna?

Podczas leczenia udaru mózgu wykonuje się następujące procedury..

Obsługiwane są funkcje oddechowe, a jeśli zachodzi taka potrzeba, wykonywana jest sztuczna wentylacja płuc.

Leczenie uzależnień jest następujące:

  • przeciwnadciśnieniowe leczenie terapeutyczne odbywa się przy użyciu beta-blokerów (Labetalol, Anaprilin);
  • u pacjentów z nadciśnieniem zaleca się stosowanie inhibitorów ACE (kaptopryl, enalapryl), ale przy ciśnieniu krwi nie mniejszym niż 180/100, w przeciwnym razie silny spadek ciśnienia może prowadzić do niedoboru przepływu krwi w mózgu;
  • u pacjentów z niedociśnieniem należy przeprowadzić leczenie infuzyjne, wstrzyknąć roztwór chlorku sodu, albuminy i innych leków, czasem leki wazopresyjne, takie jak dopamina, mezaton, noradrenalina;
  • podczas gorączki stosuje się paracetamol, diklofenak, magnezję;
  • gdy pojawia się obrzęk mózgu, stosuje się leki moczopędne - mannitol, furosemid, glicerol;
  • podczas przeciwdrgawkowego leczenia terapeutycznego stosuje się Relanium, hydroksymaślan sodu, jeśli anestezjolog nie znieczula pacjenta podtlenkiem azotu, czasami leki zwiotczające mięśnie podaje się podczas silnego i długotrwałego zespołu konwulsyjnego;
  • podczas nadmiernego pobudzenia psychoruchowego przepisywany jest Relanium, Fentanyl, Droperidol.

Ponadto w przypadku leczenia terapeutycznego zaleca się ustalenie odżywiania, które podczas ciężkich udarów zaleca się za pomocą sondy. Za pomocą sondy możesz nie tylko zapewnić pacjentowi wszystkie niezbędne składniki odżywcze, ale także zapobiec przedostawaniu się cząstek pokarmowych do dróg oddechowych.

Konkretne leczenie terapeutyczne ma na celu przywrócenie krążenia krwi za pomocą antykoagulantów, trombolitów, a także interwencji chirurgicznej w celu usunięcia zakrzepów z tętnicy.

Ponadto podczas leczenia udaru koniecznie stosuje się elementy typu neuroprotekcyjnego i naczyniowego. Pacjentom zaleca się stosowanie Nootropilu, Cavintona, Cynaryzyny, Eufyliny, Cerebrolizyny, Glicyny, Emoksypiny i wielu innych leków, a także witamin z grupy B..

Przeczytaj O Zawroty Głowy